Dostęp do pełnej treści artykułu tylko dla zalogowanych!


Literka jest portalem stworzonym specjalnie dla nauczycieli. Znajdziesz u nas artykuły i materiały pomocne w pracy, porady prawne, aktualności ze świata oświaty.


Aby publikować własne materiały oraz otrzymać pełen dostęp do portalu , Zaloguj się.

Nie masz konta ? Zarejestruj się za darmo !

Prawidłowa diagnoza ucznia

Data dodania: 2016-12-28 19:58:47

Zasady prawidłowej diagnozy ucznia

PRAWIDŁOWA DIAGNOZA UCZNIA

Wprowadzenie egzaminów zewnętrznych, a co za tym idzie dysponowanie obiektywnymi wynikami uczniów, daje szkołom możliwość podejmowania najróżniejszych działań, których celem jest podniesienie efektywności kształcenia we własnej szkole.

Konieczność analizowania ich wyników, zmobilizowało wielu nauczycieli do szybkiego uczenia się zagadnień związanych ze statystyką czy pomiarem dydaktycznym.

Dzięki informacji o poziomie osiągnięć uczniów, można przede wszystkim rozpoznać poziom umiejętności uczniów.

Pomaga to zaplanować zajęcia edukacyjne dostosowane do potrzeb młodzieży, zarówno w zkresie nadrabiania jaki pomocy zdolnym.

 

Narzędzia diagnozy wstępnej

Najprostszy model kształcenia zbudowany według wzoru dostarczonego przez Beniamina Blooma uzależnia wyniki kształcenia od:


1.wstępnej charakterystyki uczniów (tzw. potencjał ucznia) oraz

charakterystycznych dla danego wieku zjawisk rozwojowych;

2.doboru treści i uzyskanej jakości kształcenia;

3.szeroko rozumianego, kontekstowego znaczenia efektów kształcenia

 

Wśród różnorodnych metod diagnozy wstępnej, mającej na celu określenie potencjału ucznia do najbardziej popularnych należą:

1.obserwacja bezpośrednia, która jest podstawową i najczęściej stosowaną metodą w badaniach pedagogicznych;

2.analiza dokumentów, którą należy potraktować, jako metodę uzupełniającą służącą do gromadzenia wstępnych, opisowych, a także ilościowych informacji o uczniach czy zjawiskach wychowawczych;

3.metody kwestionariuszowe, wśród których najpopularniejsze a zarazem nadużywane to ankieta i wywiad;

4.pomiar dydaktyczny sprawdzający.

Pomiar sprawdzający pozwala na interpretację wyniku ucznia.

POJĘCIE DIAGNOZY

Diagnoza – to rozpoznawanie za pomocą technik i metod psychologicznych cech osobowości, właściwości psychicznych, odchyleń od normy w zakresie intelektualnym, emocjonalnym, fizycznym i społecznym.

W psychologii oznacza wykazanie istnienia określonego stanu rzeczy, jak np.

· stwierdzenie wysokiego poziomu ogólnej inteligencji,

· wykazanie istnienia zdolności matematycznych , językowych i muzycznych,

· wykazanie zainteresowań np. humanistycznych, matematycznych, przyrodniczych itp.,

· wykazanie cech dojrzałej osobowości itp., w tym również wykrycie określonych odchyleń od normy np.

- o niedorozwoju umysłowym,

- o deficycie w zakresie percepcji wzrokowej, słuchowej,

- o koordynacji wzrokowo- ruchowej,

- o niedojrzałej osobowości.

S. Ziemski stwierdza, że diagnoza (w szerszym sensie) jest to rozpoznawanie badanego stanu rzeczy przez zaliczenie go do znanego typu albo gatunku, przez przyczynowe i celowe wyjaśnienie tego stanu rzeczy, określenie jego fazy obecnej oraz przewidywanego dalszego rozwoju.

Diagnoza opiera się na :

1. rozpoznaniu zdolności oraz odchyleń w rozwoju ( na podstawie zaobserwowanych objawów);

2. ustaleniu przyczyn i skutków nieprawidłowości oraz trudności w opanowywaniu wiedzy i umiejętności.

Podstawą diagnozowania są :

· obserwacje różnych zachowań w różnych sytuacjach społecznych i zadaniowych,

· rozmowy z dzieckiem,

· analiza wszelkich wytworów dziecka,

· wywiady z rodzicami.

Ostatecznym celem diagnozy jest opracowanie wskazań edukacyjnych, które będą stymulowały, wspierały i wspomagały rozwój potencjalnych możliwości każdego dziecka.

Diagnoza obrazuje:

1. tempo- czyli szybkość z jaką dokonują się w organizmie i psychice dziecka różnorodne

zmiany.

Tempo rozwoju może być:

· opóźnione- tzn. dziecko jest na poziomie rozwoju poniżej swojego wieku,

czyli rozwija się wolniej i opanowuje różne sprawności i umiejętności nieco

później niż ogół rówieśników;

· normalne – zgodne z wiekiem życia dziecka;

· przyspieszone- czyli dziecko rozwija się szybciej niż rówieśnicy, nieco lub

znacznie jego rozwój wyprzedza wiek .

Biorąc pod uwagę tempo, oceniamy aktualne cechy rozwojowe każdego dziecka , zwane również właściwościami wieku. Są to cechy główne i istotne, które wyodrębniają i odróżniają dany okres rozwojowy od innych.

2. rytm- który jest wyznaczony przez stopień regularności zachodzenia tych zmian wczasie- ich względną równomierność lub nierównomierność.

Rytm rozwoju może być:

· harmonijny- (w normie) tzn. wszystkie funkcje i procesy psychiczne, jak

również motoryka dziecka rozwijają...

Dostęp do pełnej treści artykułu tylko dla zalogowanych!


Literka jest portalem stworzonym specjalnie dla nauczycieli. Znajdziesz u nas artykuły i materiały pomocne w pracy, porady prawne, aktualności ze świata oświaty.


Aby publikować własne materiały oraz otrzymać pełen dostęp do portalu , Zaloguj się.

Nie masz konta ? Zarejestruj się za darmo !