Dostęp do pełnej treści artykułu tylko dla zalogowanych!


Literka jest portalem stworzonym specjalnie dla nauczycieli. Znajdziesz u nas artykuły i materiały pomocne w pracy, porady prawne, aktualności ze świata oświaty.


Aby publikować własne materiały oraz otrzymać pełen dostęp do portalu , Zaloguj się.

Nie masz konta ? Zarejestruj się za darmo !

Świat kredką malowany.

Data dodania: 2006-03-26 13:00:00
Założeniem programu jest poszerzenie doświadczeń plastyczno konstrukcyjnych dzieci w wieku przedszkolnym poprzez udział w zajęciach plastycznych z wykorzystaniem różnorodnych technik plastycznych oraz dostarczenie im wspaniałej zabawy i radości tworzenia.  W programie podaję w skrócie znaczenie terminów * BARWA * ŚWIATŁO * BRYŁA * LINIA * FAKTURA * RUCH * KSZTAŁT dla przypomnienia o nich nauczycielom oraz przedstawiam sposoby dobierania technik plastycznych do zajęć mających na celu zapoznanie dzieci z tymi pojęciami.
Maria Wasilewska

ŚWIAT KREDKĄ MALOWANY

Szczęśliwy wiek, gdy stwierdza się,
że można narysować wszystko,
co się chce. Naprawdę wszystko.
Jest się jeszcze panem świata
tak dalece, że nie można w to wątpić.
A. Jacques

WSTĘP

Na zajęciach plastycznych, posługując się środkami plastycznymi można wykształcić wiele ważnych umiejętności i zdolności intelektualnych między innymi, dlatego, że jak twierdzi Stefan Szuman „dziecko przedstawia to, co wie o przedmiocie, a nie to, co widzi, a owa wiedza, uczuciowa i subiektywna, narasta w wyniku intensywnego działania wyobraźni”
Wiek dziecięcy, to wiek naturalnego dążenia do zdobywania i rozszerzania doświadczeń a swobodna aktywność jest zaspokojeniem jego potrzeb. „Dziecko posiada w sobie wszystko to, co warunkuje skuteczne wychowanie, w szczególności zaś aktywność nieustanną i nieustannie aktualizowaną, w której zaangażowana jest cała jego osobowość; jest to aktywność istoty znajdującej się w okresie wzrostu, w stałym swoim rozwoju”
Zajmowanie się twórczością plastyczną z upodobania pozwala na odczuwanie satysfakcji już z samego faktu jej uprawiania, niezależnie od zewnętrznej oceny wyników pracy, czy rzeczywistych jej wartości. Dziecko w swą pracę angażuje, bowiem najbardziej osobiste sfery myślenia i odczuwania a twórczość plastyczna pozwala mu na formułowanie i ujawnianie sądów trudnych do wypowiedzenia.

GENEZA PROGRAMU

Program opracowałam w oparciu o moje wieloletnie obserwacje i doświadczenie pedagogiczne, które wskazują, że właśnie na okres przedszkolny przypada bardzo aktywny rozwój dziecięcej twórczości plastycznej a ta dostarcza dzieciom wiele radości oraz wpływa na ich ogólny rozwój. Jest on również kontynuacją mojej pracy nad rozwijaniem twórczej aktywności dzieci . Napisanie programu wynikało też z potrzeby wzbogacenia warsztatu pracy nauczycielek naszego przedszkola. Przeprowadzone przeze mnie badania stanu wychowania plastycznego wykazały bowiem, że wykorzystujemy zbyt mało technik plastycznych a o problemach plastycznych mówimy sporadycznie.

PODSTAWA PROGRAMOWA

Zgodnie z podstawą programową do nauczyciela przedszkola należy:
· Umożliwienie dziecku dokonywania wyborów i przeżywania pozytywnych efektów własnych działań.
· Pomaganie dziecku w dostrzeganiu problemów, planowaniu i realizowaniu zadań.
· Umożliwianie poznawania i stosowania różnych sposobów rozwiązywania zadań.
· Umożliwienie dziecku ekspresji spostrzeżeń, przeżyć, uczuć w różnych formach działalności z zastosowaniem werbalnych i niewerbalnych środków wyrazu.
· Wspieranie działań twórczych w różnych dziedzinach aktywności.

ZAŁOŻENIA PROGRAMU

Założeniem programu jest poszerzenie doświadczeń plastyczno konstrukcyjnych dzieci w wieku przedszkolnym poprzez udział w zajęciach plastycznych z wykorzystaniem różnorodnych technik plastycznych oraz dostarczenie im wspaniałej zabawy i radości tworzenia.
W programie podaję w skrócie znaczenie terminów * BARWA * ŚWIATŁO * BRYŁA * LINIA * FAKTURA * RUCH * KSZTAŁT dla przypomnienia o nich nauczycielom oraz przedstawiam sposoby dobierania technik plastycznych do zajęć mających na celu zapoznanie dzieci z tymi pojęciami.
„Przede wszystkim musimy zdawać sobie sprawę, że nie chodzi o nauczanie dzieci, o wskazywanie im, jak i co mają tworzyć, o fachową ocenę ich prac. Byłoby niedopuszczalne, gdybyśmy próbowali odegrać rolę, do której nie jesteśmy powołani. Musimy po prostu stworzyć warunki do rozkwitu swobodnej twórczości dziecka i tu nasza rola jako mecenasów sztuki dziecięcej jest nie do zastąpienia”.

CELE GŁÓWNE

· rozwijanie swobody w posługiwaniu się linią i plamą, kształtem i barwą na płaszczyźnie i w przestrzeni, w różnych technikach plastycznych;
· uwrażliwienie dziecka na zjawiska otaczającej rzeczywistości – na światło, barwę, bryłę, linię, fakturę, ruch i przestrzeń;
· bezpośrednie zapoznanie z podstawowymi jakościami poszczególnych problemów plastycznych;
· dochodzenie do sprawności manualnej, efektów artystycznych i ogólnej kultury estetycznej poprzez szereg ćwiczeń wzajemnie się zazębiających, z których każde będzie korzystało i czerpało z poprzedniego.

CELE SZCZEGÓŁOWE

· Kształcenie umiejętności wnikliwej obserwacji.
· Ćwiczenie spostrzegawczości.
· Bogacenie wiedzy o świecie.
· Kształcenie pamięci wzrokowej.
· Rozwój twórczej wyobraźni.
· Wyrabianie artystycznej wrażliwości.
· Wzbogacanie przeżyć estetycznych.
· Zdobywanie umiejętności wyrażania obserwowanych form i zjawisk różnymi środkami plastycznymi.
· Posługiwanie się różnymi technikami plastycznymi.
· Uwrażliwianie na piękno natury i dzieł sztuk plastycznych.
· Przygotowanie do odbioru sztuki i uczestnictwa w życiu kulturalnym.

Miarą osiągnięcia celu jest wytwór twórczości dziecięcej, który dla małego „twórcy” jest źródłem zadowolenia z samej pracy twórczej oraz satysfakcji z osiągniętego efektu.

ZADANIA PROGRAMOWE

Całościowy rozwój dziecka: intuicyjny, zmysłowy, emocjonalny, estetyczny i intelektualny poprzez aranżację odpowiednich pobudzeń ekspresji wychowanków, prowadzących do samodzielnych odkryć w sferze plastycznych środków wypowiedzi.
Kształcenie świadomości plastycznej poprzez podsuwanie motywacji, środków i materiałów zgodnych z ich osobistą wrażliwością, potrzebami rozwojowymi, poznawczymi i estetycznymi.

Adresatami programu są dzieci w wieku od 3 do 6 lat. Stopniowo wprowadzamy je w tajniki warsztatu plastycznego, stwarzając warunki do eksperymentowania różnymi, często nietypowymi, narzędziami i technikami. Zachęcamy do swobodnego operowania linią, plamą, kształtem, barwą, światłem, fakturą, bryłą, ruchem.
Program należy realizować dobierając treści odpowiednio do grupy wiekowej, możliwości, zainteresowań i uzdolnień dzieci.

SPOSOBY REALIZACJI

WRZESIEŃ

BARWA - Wyszukujemy kolory jaśniejsze, ciemniejsze, cieplejsze, zimniejsze itp.
ŚWIATŁO - Obrysowujemy cień kolegi kredą na asfalcie.
BRYŁA - Modelujemy z plasteliny.
LINIA - Na dużym arkuszu brystolu rysujemy kawałkami buraka pociętego w kształcie kredy.
FAKTURA - Na szklaną płytkę naklejamy lakierem do paznokci kompozycję z różnorodnych cienkich tkanin (koronki, tiulu, batystu, nici).
RUCH - Obserwujemy spadanie i wirowanie liści, bibułek, piór itp.
KSZTAŁT - Strząsamy z pędzla dużą kroplę farby na kartkę a następnie rozdmuchujemy ją przy pomocy plastikowej rurki tworząc różne, dziwne kształty.

PAŹDZIERNIK

BARWA - Grupujemy przedmioty w danym kolorze i porównujemy je.
ŚWIATŁO - Obrysowujemy cień twarzy kolegi na kartce papieru przyłożonej do ściany.
BRYŁA - Puszczamy bańki mydlane.
LINIA - Rysujemy węglem drzewnym - szpicem sztyftu, jak też całą jego długością.
FAKTURA - Układamy kompozycję z zasuszonych liści, płatków kwiatów, nasion mocując je kuleczkami plasteliny.
RUCH - Wycięty z kartki papieru technicznego szablon o dowolnym kształcie kolorujemy miękką kredką lub cieniami do powiek. Układamy czystą stroną na kartce i palcami rozcieramy kredkę poza krawędzie szablonu.
KSZTAŁT - Stemplujemy różnego rodzaju stemplami, gotowymi lub wykonanymi z ziemniaka, z papieru, z plasteliny, z liści itp.

LISTOPAD

BARWA - Stemplem z ziemniaka nakładamy farbę w danym kolorze na kolorowy papier.
ŚWIATŁO - Rysujemy kredą na czarnych arkuszach papieru,
BRYŁA - Dużą kulę ulepioną z plasteliny ozdabiamy tworzywem przyrodniczym.
LINIA - Rysujemy patykiem.
FAKTURA - Na podkładzie z gipsu układamy różnorodny materiał przyrodniczy.
RUCH - Wycięty z kartki papieru technicznego szablon o dowolnym kształcie kolorujemy miękką kredką lub cieniami do powiek. Układamy czystą stroną na kartce i palcami rozcieramy kredkę poza krawędzie szablonu.
KSZTAŁT - Z kartonowych pudełek wykonujemy kukiełki doklejając poszczególne elementy.

GRUDZIEŃ

BARWA - Lepimy z kolorowej plasteliny lub zabarwionej masy solnej.
ŚWIATŁO - Rysujemy tuszem – czarne plamy i kleksy.
BRYŁA - Kształtujemy rurki z kartonu.
LINIA -...

Dostęp do pełnej treści artykułu tylko dla zalogowanych!


Literka jest portalem stworzonym specjalnie dla nauczycieli. Znajdziesz u nas artykuły i materiały pomocne w pracy, porady prawne, aktualności ze świata oświaty.


Aby publikować własne materiały oraz otrzymać pełen dostęp do portalu , Zaloguj się.

Nie masz konta ? Zarejestruj się za darmo !