Scenariusz apelu ''DZIEŃ ZIEMI''

Data dodania: 2011-05-11 20:13:12
Autor: Marta PORZYCZKA

Scenariusz apelu «Dzień Ziemi». Ten scenariusz przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. Apel przeznaczony dla uczniów Gimnazjum.


Dostęp do pełnej treści artykułu tylko dla zalogowanych!


Literka jest portalem stworzonym specjalnie dla nauczycieli. Znajdziesz u nas artykuły i materiały pomocne w pracy, porady prawne, aktualności ze świata oświaty.


Aby publikować własne materiały oraz otrzymać pełen dostęp do portalu , Zaloguj się.

Nie masz konta ? Zarejestruj się za darmo !



Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA


Uczeń 1 (wskazując na namalowaną kulę ziemską):

To nasza Ziemia–

kula olbrzymia.

Mieszkamy na niej.

Mocno nas trzyma

i leci z nami w przedziwny sposób

przez czarną, zimną przestrzeń

Kosmosu.

 

PIOSENKA–„ŚPIEWAM TOBIE ZIEMIO” — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1 :

Ziemia to nasza planeta. Żyją na niej ludzie, rośliny i zwierzęta. Ludzie jednak stworzyli zagrożenie dla całej przyrody. Często niszczą środowisko, w którym żyją. Ścieki z zakładów przemysłowych i gospodarstw domowych zatruwają wodę w rzekach i jeziorach. Dym z kominów zanieczyszcza powietrze. Wysypiska śmieci powodują skażenie gleby. A my oddychamy zatrutym powietrzem, pijemy zanieczyszczoną wodę, jemy żywność, która nam szkodzi, toniemy w śmieciach. W zatrutym środowisku chorują ludzie, giną rośliny i zwierzęta. Na szczęście ludzie zrozumieli, że niszcząc Ziemię niszczą siebie.

 

Uczeń 2

Ostatni przy mojej ulicy. Ogrodzie

źródło w pustyni betonu

oto na męki Cię biorę: ścięto już brzozie

głowę zieloną.

 

Leszczynie kruche zdeptano koszyki

wydarto wąsy dzikiego wina

fiołki pod ziemię zapadły się z krzykiem

ostatnia twoja-ogrodzie- i moja godzina.

 

Miasto kołem kamiennym Cię łamie

stalowa łapa grzebie w brudnej wodzie

mur jak krzak czerwony rośnie między nami

ostatni przy mojej ulicy ogrodzie.

K.  Szymonowicz„ Ogród torturowany”

 

 

Narrator 2:

22 kwietnia świętowaliśmy Dzień Ziemi. Ten dzień przypomina nam, że Ziemia, na której mieszkamy, potrzebuje ochrony i opieki. W tym dniu powinniśmy na chwilę przystanąć i spojrzeć dookoła siebie. Co zobaczymy? Niestety, co roku niezmiernie bogata przyroda staje się coraz uboższa. Wiele gatunków roślin i zwierząt możemy już tylko podziwiać na obrazkach. Rozwijające się miasta zajmują urodzajne gleby i zanieczyszczają je.

 

 

 

 

 

 

 

 

Uczeń 3

Patrzę na nagie skały,

na te podniebne góry.

Na skałach nic nie rośnie,

po skałach chodzą chmury.

W szarej, twardej szczelince,

niedaleko od szczytu

obudził się do życia

kwiatuszek  aksamitu.

Choćbym po tych urwiskach

skakała zgrabnie jak kotek,

nie ruszę tego kwiatka

— nie wolno rwać szarotek.

Zbiór wierszy„ Nie wolno rwać szarotek”

 

 

Uczeń 4:

Ziemia jest wielkim, wspólnym domem

dla roślin, zwierząt, ptaków, ludzi.

Zamiast ją niszczyć, zadbaj o nią.

Naprawdę warto się potrudzić!

Nie musisz jechać samochodem.

Wsiądź do pociągu lub tramwaju.

Spróbuj rowerem ruszyć w drogę,

Swym przyjaciołom przykład dając.

Nie niszcz drzew, krzewów, ani kwiatów

— zwiędną w bukiecie w Twoich dłoniach.

Nie łap motyli, żuków, ptaków,

Niechaj na wolnych żyją błoniach.

Dbaj o rośliny i zwierzęta,

o swych sąsiadów najważniejszych.

Bo Ziemia wspólna jest, pamiętaj!

Niech będzie z każdym dniem piękniejsza.

 

PIOSENKA–„NAUCZ MNIE SERCE”  — AGATA JAŁYŃSKA

 

Narrator 1:

Rzadkie i zagrożone wyginięciem gatunki roślin i zwierząt są objęte ochroną. Przyjrzyjmy się im bliżej. (na scenę wchodzą 2-3 osoby, które będą wskazywały wymieniane przez narratora zwierzęta na planszach)

Zwierzęta chronione w Polsce to: jeż, kret, bóbr, wilk, żubr, nietoperz, bocian, łabędź, dzięcioł, żaby, jaszczurki i wiele innych. Pamiętajmy! Zwierząt chronionych nie wolno zabijać, łapać ani płoszyć. (kolejne osoby będą pokazywać rośliny chronione)

Rośliny chronione w Polsce to: jodła, modrzew, przebiśnieg, sasanka, krokus, konwalia i inne. Pamiętajmy! Roślin objętych ochroną nie wolno niszczyć ani zrywać.

 

Uczeń 5:

Chcą żyć jak i ty żyjesz,

wszystkie na świecie zwierzęta–

i mrówki, i żaby, i żmije

i pszczoła wiecznie zajęta.

I paź królowej– motyl

niech fruwa tęczowo-złoty,

I ślimak środkiem dróżki

niech pełznie, wystawia różki...

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,

biedronce, jak kropki liczy,

jaskółce, jak gniazdo kleci,

jak pająk rozsuwa sieci.

Niech skacze pasikonik,

niech świerszczyk w trawie dzwoni...

Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.

Jak i ty– żyją tylko raz.

 

Narrator 2:

Ochroną obejmuje się nie tylko rośliny i zwierzęta, ale także miejsca, w których one występują, oraz obszary o pięknych krajobrazach. W tym celu tworzy się parki narodowe, rezerwaty przyrody i parki krajobrazowe oraz specjalnie oznaczone pomniki przyrody. Są one oznakowane odpowiednimi tabliczkami.

 

Uczeń 6:

W parku narodowym

wszystko jak przed laty:

Łoś dźwiga na głowie

szerokie łopaty,

żubr wysuwa z gąszczu

skudłaconą brodę,

za płochliwą sarną

drepcze koźlę młode...

Tu nikt nie zrywa kwiatów!

Nikt nie depcze trawy!

Nocą wśród gałęzi

pohukują sowy...

Choć jest dziko,

ale pięknie

w parku narodowym.

 

Narrator 1

Niestety, pomimo ciągłego przypominania, że dbałość o środowisko jest naszym obowiązkiem, wciąż znajdują się tacy, którzy nic sobie z tego nie robią. Uważają, że jeden papierek, puszka czy butelka wyrzucone byle gdzie to nic takiego. Często jednak pierwszy mały śmieć staje się początkiem ogromnego wysypiska.


Uczeń 7:

Obudźcie się!

Chrońmy Ziemię, co nas rodzi,

Dajcie dłonie — starzy, młodzi,

Nie dopuśćmy, aby rzeki

Zamieniono nam na ścieki,

A powietrze świeże, czyste

Zamieniono w nieprzejrzyste.

 

Narrator 2:

Czy wiesz, że śmieci różnią się bardzo od siebie? Jeden śmieć może wyrządzić duże szkody, a inny mniejsze. Kiedy zjesz jabłko i wyrzucisz na ziemię ogryzek– nie będzie to ładne, ale tym ogryzkiem ma się kto zająć! Może go zjeść jakiś ptak, albo podzielą się nim mrówki. Gdy wyrzucisz na ziemie plastikowy kubek będzie leżał w ziemi bardzo, bardzo długo. Ty w tym czasie skończysz różne szkoły, zaczniesz pracę, będziesz poważnym, dorosłym człowiekiem– a gdzieś tam będzie leżał rzucony przez Ciebie plastikowy kubek! Dlatego przed wyrzuceniem, śmieci powinniśmy segregować, to znaczy oddzielnie składać szkło, metal, plastik i papier. Dopiero potem można wrzucać je do odpowiednich pojemników. Rozdzielone śmieci łatwiej jest powtórnie wykorzystać. Kartony, puszki i plastikowe butelki należy przed wyrzuceniem zgniatać, gdyż zgniecione zajmują mniej miejsca na wysypiskach.

 

Uczeń 8:

Kos nie lubi latać blisko,

Gdzie się mieści wysypisko.

Tam unosi się na wietrze

tona kurzu w jednym metrze.

Co innego składowisko,

gdzie dbają o środowisko.

Tu zapachy i powietrze

są dla ptaków znacznie lepsze.

Jak dla ptaków tak dla ludzi.

Niech, kto trzeba się obudzi,

by zamiast wysypisk bzdurnych

powstał skład surowców wtórnych,

z których wiele się odzyska

z korzyścią dla środowiska,

czyli też jak pamiętamy,

oczywiście dla nas samych!

 

Narrator 1:
Wszyscy musimy się angażować w działania na rzecz naszej planety i skuteczniej nakłaniać przywódców do energiczniejszego przeciwdziałania problemom, przed którymi stajemy każdego dnia. Wszyscy razem, jak i każdy z osobna jesteśmy odpowiedzialni za «kondycję» naszej matki- Ziemi.

PIOSENKA–„ZIEMIA WYSPA ZIELONA”

 

Uczeń 9:

Droga koleżanko i drogi kolego!
Ziemia to matka wszystkiego żywego.
I wróbla i orła i malutkiej myszy.
A człowiek, choć mądry, najbardziej ją zniszczył.
Zabierał, rabował, korzystał bez końca!
Zza dymu z kominów nie widać już słońca!
Jeżeli nie zmieni się ludzkie myślenie,
Niedługo nie będzie wokoło zieleni.
Ziemia zamieni się w wielką pustynię
I myszka i wróbel i orzeł wyginie,
Więc pomyśl o tym co czynisz człowieku,

By Ziemia przetrwała jeszcze wiele wieków!

 

Narrator 2:

Do walki z odpadami ekolodzy proponują program o nazwie„3 U”.

— Unikanie– a więc mądre kupowanie

— Użycie wielokrotne– np. butelki zwrotne

— Utylizacja– recykling i segregacja

 

U n i k a n i e — daje szansę likwidacji prawie połowy odpadów! Polega na tym, żeby w sklepie, jeszcze zanim wybierzemy towar, pomyśleć, co stanie się z nim i jego opakowaniem. Nie powinno się na przykład kupować bezmyślnie czterech małych opakowań jakiegoś produktu, tylko jedno duże, bo już za parę godzin wpadną do pojemnika na śmieci cztery kubki, puszki, czy butelki zamiast jednej.

 

U ż y c i e w i e l o k r o t n e– dzięki niemu następne 20 % odpadów nie trafi na wysypiska. Szklane butelki np. można umyć i użyć ich ponownie. To samo dotyczy różnych słoików. Natomiast butelki typu PET trafiają do śmietników. W całym kraju wyrzuca się ich tyle, że przez cały rok można by z nich zbudować dwa Pałace Kultury i Nauki.

 

U t y l i z a c j a i r e c y k l i n g– to ponowne wykorzystanie tych samych materiałów. To odzyskiwanie z odpadów tego, co można jeszcze raz lub wiele razy wykorzystać. Złom żelaza i innych metali, makulaturę, szkło, szmaty… wszystko to można łatwo na nowo przerobić.

 

Uczeń 10:

Chciałbym więcej ptaków,
drzew z ptakami,
więcej blasków gwiazd, obłoków,
trzcin, kaczek na wodzie.
I uchwycić to wszystko rękami,
Ucałować to wszystko ustami
I patrzeć jak słońce wschodzi.

 

Narrator 1:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Dbajcie o piękno naszej planety– tak wyjątkowej we Wszechświecie. Żeby błękitne niebo, świeże powietrze, zielone lasy nie były jedynie naszym marzeniem czy snem ale najprawdziwszą rzeczywistością.

 

 

 

 

Narrator 2:

Drodzy Przyjaciele! Dbajcie o przyrodę! Żebyście z każdej, najdalszej nawet podróży zawsze mogli wrócić: do łąk skąpanych w rosie, do pół wyzłoconych kłosami, do lasów szepcących o pięknie naszej Ziemi.

 

Uczeń 12

W zieleni tak bardzo zielonej,
o której się nawet nie śniło,
ni liściom, ni trawie — leżymy
z oczami na słońcu. Jak miło...

 

W błękicie tak bardzo błękitnym,
O którym nie miały pojęcia
Ni rzeki, ni stawy — pływamy
Och, ile radości i szczęścia!

 

Nad nami różowi się niebo,
barwniejsze niż ogon stu pawi.
Do lasu!
Nad rzekę!

To wszystko nas cieszy i bawi.

A nocą, tak bardzo już nocą,
że tylko nam może się przyśnić,
biegamy po ziemi — zieleni,
fruwamy po niebie — błękitni.

PIOSENKA„WRÓCE DO TYCH STRON”– ANDRZEJ CIERNIEWSKI

 

Dane autora: Marta PORZYCZKA






Powrót | Do góry