Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Data dodania: 2010-05-22 12:00:21
Autor: Paweł Malinowski

Klasa I Liceum


Dostęp do pełnej treści artykułu tylko dla zalogowanych!


Literka jest portalem stworzonym specjalnie dla nauczycieli. Znajdziesz u nas artykuły i materiały pomocne w pracy, porady prawne, aktualności ze świata oświaty.


Aby publikować własne materiały oraz otrzymać pełen dostęp do portalu , Zaloguj się.

Nie masz konta ? Zarejestruj się za darmo !


Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski

Temat: Rozpoznawanie obecności Jezusa Chrystusa w Kościele. (Ucieczka i powrót Łk 24, 13-33).

Dla uczniów: Ucieczka i powrót na podstawie Łk 24, 13-33. Jezus Chrystus obecny w Kościele.

Cel wychowawczy: Kształtowanie postawy zaufania w stosunku do Jezusa Zmartwychwstałego (On choć często nierozpoznany jest jednak obecny we Wspólnocie (Kościele) i gotowy do tego, aby przemienić ludzkie serce). Kształtowanie postawy zawierzenia swojego życia (trudnego, pokręconego… ) Zwycięzcy śmierci (Jezusowi Zmartwychwstałemu)– jako Temu, który może zmienić, odmienić, przemienić życie człowieka, nadać mu sens.

Cel dydaktyczny: Zapoznanie uczniów z fragmentem Ewangelii o uczniach w drodze do Emaus (Łk 24,13-33). Ukazanie Chrystusa Zmartwychwstałego– Żyjącego w Kościele, jako Tego, który ma moc wyrwać człowieka z marazmu, beznadziei, nadać sens życiu. Ukazanie trudności w dostrzeżeniu dzisiaj, faktu obecności żyjącego Chrystusa. Pokazanie różnicy między zmartwychwstaniem a wskrzeszeniem; ukazanie zmartwychwstania Jezusa jako wejścia do nowego, innego wymiaru istnienia (niebo).

CELE OPERACYJNE:

1. Wiedza i jej rozumienie: uczeń powinien znać fragment perykopy ewangelicznej o uczniach idących (uciekających) do Emaus (Łk 23,13-33); rozumieć, że ucieczka przed trudami życia nie jest rozwiązaniem problemu;  powinien wiedzieć w jaki sposób Jezus dzisiaj żyje w Kościele (choć ukryty to obecny); powinien wiedzieć gdzie można Go spotkać; powinien rozumieć, że Jezus chce człowiekowi pomóc i ma taką moc; powinien wiedzieć, rozumieć i rozróżniać znaczenie poznanych pojęć: wskrzeszenie, zmartwychwstanie.

2. Umiejętności: uczeń powinien umieć zinterpretować tekst Łk 23,13-33; powinien umieć rozpoznawać ukrytego Jezusa, żyjącego w Kościele; powinien umieć poradzić sobie z trudnością spotkania Jezusa dzisiaj (we współczesnych czasach).

Metody pracy: Skojarzenia, praca z tekstem, dyskusja, wykład.

Formy pracy: Indywidualna, grupowa.

Środki dydaktyczne: Pismo św. N.T. — tekst Łk 24, 13-33., tablica, kreda, Audio-CD, albo DVD: Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

PRZEBIEG KATECHEZY:

1. Modlitwa.

2. Wprowadzenie. (Nawiązanie do poprzedniej katechezy).

Schemat:

  • Kryzys
  • Ucieczka
  • Spotkanie w drodze (PATRZEĆ)– NIE WIDZIEĆ
  • Spotkanie przy łamaniu chleba (ZOBACZYĆ, POZNAĆ, czyli UWIERZYĆ)
  • Powrót

Skojarzenia: Słowo„UCIECZKA” I„POWRÓT” (z czym ono się kojarzy?) Np. przed czym uciekamy? Przed innymi ludźmi, przed sobą, przed odpowiedzialnością, przed wolnością, przed życiem,… itp. Dokąd uciekamy, albo w co wpadamy uciekając?

Podprowadzić do: Uciekamy ponieważ bardzo często nie radzimy sobie w naszym życiu (jesteśmy bezradni), nie potrafimy przeciwstawić się problemom, trudnościom…   

Nasze życie:

Bardzo często człowiek nie radzi sobie w życiu– posiada różnorodne problemy:

  • Konflikty rodzinne
  • Problemy w szkole
  • Zawiedziona przyjaźń, miłość
  • Wątpliwości, po co to wszystko i czy te wysiłki mają sens

Trudności mogą być większe lub mniejsze– człowiek zawiedziony sobą, innymi, życiem, rozczarowany UCIEKA w… niewolę (świat samotności, marzeń– wszystko może być miejscem ucieczki byleby tylko uciec, nie podjąć trudów codziennego dnia– prawdziwego życia!– Człowiek nie radząc sobie w życiu ucieka w:

  • Alkohol
  • Narkotyki
  • Nałogi
  • Erotykę
  • Wirtualną rzeczywistość (cyberprzestrzeń)
  • Świat nauki…

W podobnej sytuacji rozczarowania, beznadziei, odrętwienia i lęku znajdowali się uczniowie Jezusa po Jego ukrzyżowaniu. Spodziewali się wspaniałej przyszłości przy Jezusie a On zginął jak złoczyńca. Zawiedli się na Nim, czują, że przegrali swoje życie, dlatego uciekają. Pomimo wieści o pustym grobie, dwóch Jego uczniów ucieka z Jerozolimy. Najprawdopodobniej lękają się, że teraz po śmierci Jezusa, także i dla nich nastaną ciężkie dni, grozić im będzie uwięzienie a nawet śmierć.

3. Praca z tekstem — Po rozdaniu tekstu Łk 24,13-33 (Uczniowie w drodze do Emaus) można go przeczytać z podziałem na role; zwrócić uwagę na:

CZYTANIE tekstu Łk. 24, 13-33.

Spotkanie z Jezusem w drodze i poznanie Go przy łamaniu chleba spowodowało ten nieoczekiwany zwrot w nastrojach, zaskakującą przemianę uczniów i ich powrót do Jerozolimy. Odzyskali wiarę, nadzieję i utracony zapał. Dzięki rozmowie ze Zmartwychwstałym zrozumieli swój błąd. Chrystus ukazał im właściwy sens tego, co się stało, zbawcze znaczenie jego cierpienia i śmierci. Pomógł im zrozumieć, czego mogą się po nim spodziewać– umocnienia w szukaniu dobra i pomocy w chwilowych załamaniach, dzięki Jego zmartwychwstaniu i zwycięstwu nad złem.

4. Zastosowanie.

W naszym życiu jest podobnie– najpierw uciekamy a później bardzo często Jezus jest obecny a nierozpoznany. (Człowiek chodzi do kościoła, na Mszę z przyzwyczajenia, spotyka tam Zmartwychwstałego a jednak często Go nie rozpoznaje). My ciągle spotykamy się z UKRYTYM Panem, który rozmawia z nami w drodze i Pisma nam wyjaśnia.

Chrystus dzisiaj jest obecny:

  • W zgromadzeniu wiernych– we Wspólnocie Kościoła !!!
  • W swoim Słowie, szczególnie proklamowanym w Zgromadzeniu Liturgicznym
  • W osobie odprawiającego (celebransa)
  •  W postaciach eucharystycznych (chleba i wina)
  • W znakach sakramentalnych
  • W drugim człowieku–„Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25,40).
  • W cierpiącym
  • W ciszy własnego serca (sumienia)– na modlitwie osobistej
  •  …

Fundamentem wiary w obecność Jezusa (wśród nas, we Wspólnocie wierzących, w Kościele) jest doświadczenie Jezusa zmartwychwstałego, doświadczenie prawdy, że On żyje. Opiera się ono na świadectwie Apostołów.

5. Trudność w rozpoznaniu, zobaczeniu, zauważeniu obecnego Chrystusa. Oczy wiary.„oczy ich były niejako na uwięzi tak, że Go nie poznali”– patrzeć i nie widzieć! Być blisko Pana a Go nie rozpoznać!

Ta perykopa ewangeliczna znalazła swoją interpretację nawet w muzyce:

Włączyć i odsłuchać albo obejrzeć:

  • Fragment Oratorium Piotra Rubika i Zbigniewa Książka– Tu es Petrus: cz. III (Ecce Homo– Oto człowiek); utwór: Ten, który nie poznał.

Trudność w rozpoznaniu Jezusa w wędrowcu, który się przyłączył…

Jak Kleofasie nie poznałeś
Że obok Jezus zmartwychwstały…
Co też się z sercem twoim stało
Że Pana Boga nie poznało

Słów nie usłyszeli
Twarzy nie dojrzeli
Sercem nie poczuli ???
Nie pojęli bólu

Tekst tego utworu niestety zatrzymuje się, kończy się na stwierdzeniu, czy pytaniu dlaczego Pan jest nierozpoznany, skąd ta trudność, że Jezus pozostaje nieznajomym wędrowcem?

Jeśli pragniemy, aby Zmartwychwstały nas oświecił, trzeba otworzyć oczy. Tak jak to przeżyli uczniowie z Emaus, kiedy„oczy im się otworzyły i poznali Go”. Lecz… to nie wszystko. Bo Ewangelista dodaje:,„lecz On zniknął im z oczu” tzn. dopiero zniknięcie Zmartwychwstałego pozwala głębiej Go rozpoznać– jako Niewidzialnego– wtedy właśnie otwierają się im oczy wiary. Uderza sama wielość i rozmaitość postaci, jakie Jezus przyjmował. Inaczej widziała Go Maria Magdalena, inaczej uczniowie z Emaus, Tomasz oraz pozostali uczniowie. Dalej zagadkowe jest to, że rozpoznawanie następowało nie od razu, ale powoli. Tak było najpierw w przypadku Marii z Magdali.

Kardynał C.M. Martini tak skomentował jej zachowanie u grobu:„W gruncie rzeczy jest coś humorystycznego w opisie tej kobiety, która ze wszystkich sił pragnie Jezusa, która gotowa jest na wszystko, żeby tylko dostać przynajmniej Jego ciało, a kiedy ma Go przed sobą, nie rozpoznaje Go”.

Podobnie uczniowie z Emaus. Tak bardzo byli zajęci rozpamiętywaniem przeszłości, swoich zawiedzionych nadziei, że widzieli Zmartwychwstałego, lecz Go nie rozpoznawali.

Skąd ta trudność?

Nie wystarczyło widzenie zjawiającej się postaci Jezusa. Wydawało się, że postać, w jakiej widzą Jezusa, jest ta sama, co dawniej. Nie pojmowali inności Jego nowej cielesności, która może zjawiać się w różny sposób właśnie, dlatego, ze w swej istocie jest niewidzialna. I nawet, gdy się zjawiała, nie była widoczna dla wszystkich. Cielesność zmartwychwstania jest sama z siebie niewidoczna, duchowa, jak mówi o niej św. Paweł (1Kor 15,44), a widzialne formy są tylko przejściowe.

(Zmartwychwstały– zjawia się (różne postacie)– chrystofanie– niewidzialny!)

6. Różnica między wskrzeszeniem a zmartwychwstaniem.

Wskrzeszenie (Łazarza, córki Jaira, młodzieńca z Naim) 2 śmierci. Życie po wskrzeszeniu jest identycznym jakościowo jak przed śmiercią (muszą drugi raz umrzeć).

Zmartwychwstanie wprowadza w nową jakość życia. JHS Zmartwychwstały:

  • Już nie umiera (jest nieśmiertelny)
  • Jest niezniszczalny
  • Porusza się aktem woli
  • Jest niecierpiętliwy (już nie cierpi)
  • Pojawia się mimo zamkniętych drzwi (przenikliwość)

Ma nowe, zmartwychwstałe, uwielbione, chwalebne ciało. Ukazania się to chrystofanie.

Zmartwychwstanie = Wejście do innego wymiaru istnienia, do nowego życia = wejście do nieba.

Jezus pokonał, zwyciężył  śmierć — Zmartwychwstał– Dzisiaj żyje (jest obecny) w Kościele, przez swojego Ducha!– Objawia się nam jako Ten, który ma moc ODMIENIĆ nasze życie. I choć mamy problem, trudność, aby Go zobaczyć, rozpoznać, doświadczyć… domaga się od nas WIARY– musimy uwierzyć, że On będąc obecnym w Kościele, tym samym jest obecny w naszym życiu i pragnie je uczynić lepszym, piękniejszym, szczęśliwszym…

7. Zapis notatki do zeszytu.

Jezus po swoim zmartwychwstaniu, jak nigdy dotąd jest obecny pośród swego ludu. Nie zostawia nas samych na drodze życia, ale pośród nas żyje i działa. Przenika swój Kościół światłem i mocą swojego Ducha.

Dzisiaj również Jezus idzie ku ludziom. Wszyscy jesteśmy w pewnych chwilach uciekinierami idącymi do Emas, gdy dzień się już nachylił, z naszymi niepokojami, wątpliwościami, lekami, wewnętrznymi rozterkami, nałogami i grzechami. Ktoś idzie za nami, przyłącza się do nas, wnika w bezładną plątaninę naszych uczuć i myśli. I nagle opanowuje nas wielka jasność, wszystko w nas się ucisza. Rozpoznajemy, że to On Zmartwychwstały Jezus żyje i jest przy nas chcąc nam pomóc.

8. Modlitwa na koniec

 

Opracował: Paweł Malinowski






Powrót | Do góry