Dostęp do pełnej treści artykułu tylko dla zalogowanych!


Literka jest portalem stworzonym specjalnie dla nauczycieli. Znajdziesz u nas artykuły i materiały pomocne w pracy, porady prawne, aktualności ze świata oświaty.


Aby publikować własne materiały oraz otrzymać pełen dostęp do portalu , Zaloguj się.

Nie masz konta ? Zarejestruj się za darmo !

PRACA OPIEKUŃCZO-WYCHOWAWCZA Z UCZNIEM ODRZUCONYM PRZEZ RÓWIEŚNIKÓW

Data dodania: 2011-07-06 19:33:05
Autor: Barbara Gałkiewicz

Monika mieszka z matką w dwupokojowym mieszkaniu wyposażonym w centralne ogrzewanie, ciepłą wodę. Nie ma rodzeństwa, z ojcem kontaktuje się sporadycznie. Sytuacja materialna Moniki i jej mamy jest niezadowalająca. Zarówno Monika, jak i jej matka mają renty socjalne, które są źródłem ich utrzymania. Ponadto obie korzystają z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Uczennica ma opłacone obiady w szkole. Są także podopiecznymi punktu charytatywnego Caritas.

PRACA OPIEKUŃCZO-WYCHOWAWCZA Z UCZNIEM ODRZUCONYM PRZEZ RÓWIEŚNIKÓW

 

 

1. Identyfikacja problemu

             

            Monika mieszka z matką w dwupokojowym mieszkaniu wyposażonym w centralne ogrzewanie, ciepłą wodę. Nie ma rodzeństwa, z ojcem kontaktuje się sporadycznie. Sytuacja materialna Moniki i jej mamy jest niezadowalająca. Zarówno Monika, jak i jej matka mają renty socjalne, które są źródłem ich utrzymania. Ponadto obie korzystają z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Uczennica ma opłacone obiady w szkole. Są także podopiecznymi punktu charytatywnego Caritas.

            Mama Moniki jest osobą o niskim poziomie rozwoju intelektualnego, niezaradną,
nie posiadającą kontroli nad zachowaniem córki, ani nie mającą na nią większego wpływu.

            Klasa, której jestem wychowawczynią, nie zaakceptowała Moniki. Nikt nie chciał siedzieć obok niej, na przerwach dzieci unikały z nią kontaktu. Główna przyczyną takiej sytuacji był drastyczny brak higieny.

            Dziewczynka źle czuła się w mojej klasie, bez przerwy pytała czy może wrócić
do swojej poprzedniej klasy. Kilkakrotnie w ciągu zajęć próbowała uciekać ze szkoły pozostawiając plecak, ubranie i nie zważając na pogodę. Mówiła, że nie chce chodzić
do szkoły, nie lubi szkoły ani koleżanek i kolegów. Chociaż podobne ucieczki (z relacji poprzedniego wychowawcy Moniki) miały miejsce już wcześniej, to teraz bardzo się nasiliły.

            Biorąc pod uwagę trudną sytuację uczennicy związaną z przeniesieniem do nowej klasy, brakiem akceptacji ze strony kolegów i koleżanek a nawet wrogim przyjęciem przez rówieśników a także obawiając się o jej bezpieczeństwo podczas niekontrolowanych ucieczek ze szkoły postanowiłam bliżej zająć się problemem. Należało otoczyć Monikę szczególną opieką a przede wszystkim podjąć działania na rzecz adaptacji uczennicy w mojej klasie.

 

2. Geneza i dynamika zjawiska

Monika objęta jest opieką Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej od wieku przedszkolnego z powodu znacznych trudności w opanowaniu materiału edukacyjnego. Naukę rozpoczęła w szkole ogólnodostępnej, jednak w następnych latach trudności te nasiliły się. Dziewczynka powtarzała klasę. Od klasy IV była nauczana systemem kształcenia specjalnego dla dzieci upośledzonych w stopniu lekkim. Nauczyciele ze szkoły masowej podkreślali jej izolację w środowisku rówieśniczym, kłopoty w nawiązywaniu kontaktów społecznych. Określano ją jako nieśmiałą, nieufną, milczącą, zamkniętą w sobie.

Sytuacja nie uległa radykalnej zmianie kiedy dziewczynka trafiła do Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego. Tutaj również była izolowana, nie miała koleżanek
i kolegów, na przerwach zwykle stała pod ścianą w pozycji na baczność, z nikim
nie rozmawiała i nie nawiązywała kontaktów.

W trzeciej klasie gimnazjum przeprowadzono ponowne badania psychologiczne,
które wykazały regres w zakresie ogólnej sprawności intelektualnej uczennicy. Orzeczono upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym. Ponadto według opinii psychologa szkolnego i wychowawcy pogorszyło się funkcjonowanie Moniki zarówno w sferze edukacyjnej, jak i w kontaktach interpersonalnych. Trzeba nadmienić, że dziewczynka
jest pod opieką lekarzy specjalistów z powodu stale pogarszającego stanu zdrowia na podłożu psychotycznym. Kilka razy przebywała na leczeniu w szpitalu psychiatrycznym. Powodem przeniesienia dziewczynki do mojej klasy były właśnie nasilające się zachowania Moniki
o podłożu psychotycznym, które uniemożliwiały prowadzenie zajęć.

Z moich wcześniejszych obserwacji (prowadziłam w poprzedniej klasie Moniki zajęcia przysposobienia do pracy), z relacji byłego wychowawcy Moniki a także wywiadu
z koleżankami i kolegami wiem, że dziewczynka była odrzucana przez resztę klasy. Mówiono o niej, że „śmierdzi”, ma brudne ubrania, koleżanki nie chciały z nią rozmawiać, chociaż widać było ogromną potrzebę bliższego kontaktu ze strony Moniki. Nie uczestniczyła zupełnie w życiu klasy, nie brała udziału w wycieczkach klasowych, szkolnych, wyjściach
do kina, imprezach klasowych i szkolnych. Zostawała wtedy w domu.

 

3. Znaczenie problemu.

Zjawisko odrzucenia ma szczególnie niekorzystny wpływ na dziecko. Jest to sytuacja przykra, dostarcza silnych, negatywnych emocji. Może prowadzić do ukształtowania nieprawidłowych kontaktów społecznych, niechętnego stosunku do szkoły a w dalszej kolejności do niedostosowania społecznego.

Monika nie ma warunków do zaspokojenia potrzeby bezpieczeństwa i akceptacji,
co jest bardzo potrzebne do prawidłowego rozwoju społecznego i emocjonalnego.
Złe traktowanie przez grupę rówieśników wpływa na obniżenie samooceny i nasilanie
się poczucia niższości. W przypadku Moniki sytuacja odrzucenia przez środowisko rówieśnicze ma miejsce od dłuższego czasu, co tym bardziej wymaga podjęcia zdecydowanych działań wspierających dziewczynkę.

 

4. Prognoza

a) negatywna – w przypadku zaniechania działań wpływających na poprawę sytuacji dziecka może dojść do:

  • utrwalenia niskiego poczucia własnej wartości,
  • niskiej samooceny,
  • konfliktów z rówieśnikami,
  • lekceważenia osób dorosłych,
  • bierności,
  • niedostosowania społecznego,
  • zagrożenia życia i zdrowia dziecka podczas ucieczek ze szkoły.

 

b) pozytywna – w wyniku podjętych oddziaływań uczennica stopniowo adaptuje się w nowej klasie. Zdobywa akceptację i sympatię nowych kolegów. Wzrasta jej poczucie własnej wartości. Powoli włącza się w życie klasy, bierze udział w imprezach klasowych, wycieczkach.

            W związku z...

Dostęp do pełnej treści artykułu tylko dla zalogowanych!


Literka jest portalem stworzonym specjalnie dla nauczycieli. Znajdziesz u nas artykuły i materiały pomocne w pracy, porady prawne, aktualności ze świata oświaty.


Aby publikować własne materiały oraz otrzymać pełen dostęp do portalu , Zaloguj się.

Nie masz konta ? Zarejestruj się za darmo !