Dostęp do pełnej treści artykułu tylko dla zalogowanych!


Literka jest portalem stworzonym specjalnie dla nauczycieli. Znajdziesz u nas artykuły i materiały pomocne w pracy, porady prawne, aktualności ze świata oświaty.


Aby publikować własne materiały oraz otrzymać pełen dostęp do portalu , Zaloguj się.

Nie masz konta ? Zarejestruj się za darmo !

Polubić matematykę

Data dodania: 2006-10-02 07:00:00
Przedstawiam Państwu opis działań mających na celu zmianę negatywnego nastawienia uczniów do matematyki, jakie podjęłam w okresie swojej pracy zawodowej oraz ich efekty. Uczę matematyki od klasy IV szkoły podstawowej do III gimnazjum w niewielkiej szkole wiejskiej. Łączna liczba uczniów w klasach, w których uczę waha się w granicach 80 — 110 na 140 — 170 uczniów w całej szkole.
Analiza i opis przypadku dydaktyczno-wychowawczego

POLUBIĆ MATEMATYKĘ

1. Identyfikacja problemu

     Od początku mojej pracy zawodowej zaobserwowałam ogólną niechęć uczniów do matematyki. Większość uważała, że matematyka jest trudna, więc i tak się jej nie nauczą. W tym przekonaniu utwierdzali ich jeszcze starsi koledzy, a często nawet rodzice. Wielu uczniów miało poważne braki w opanowaniu materiału programowego z klas młodszych. Tylko nieliczni aktywnie uczestniczyli w lekcji i byli zainteresowani aktualnie realizowanym tematem. Byli to uczniowie najlepsi, osiągający dobre i bardzo dobre wyniki w nauce ze wszystkich przedmiotów nauczania.

2. Geneza i dynamika zjawiska

     Obserwowałam systematycznie uczniów na zajęciach lekcyjnych, często z nimi rozmawiałam na temat trudności w uczeniu się matematyki, przeprowadziłam szereg rozmów indywidualnych z rodzicami, wysłuchiwałam opinii innych nauczycieli, nawiązałam kontakt z nauczycielami matematyki z innych szkół.

     Analiza poczynionych przeze mnie obserwacji oraz wniosków z przeprowadzonych rozmów pozwoliła mi określić następujące przyczyny zjawiska:
  1. Trudny i obszerny program nauczania matematyki w szkole podstawowej.
  2. Brak czasu na wykonanie odpowiedniej ilości ćwiczeń utrwalających.
  3. Słabo opanowana w klasach młodszych sprawność rachunkowa.
  4. Trudności w zrozumieniu przeczytanego tekstu.
  5. Negatywne nastawienie do przedmiotu, często podtrzymywane jeszcze przez starszych kolegów i rodziców.
  6. Brak wiary we własne możliwości.
3. Znaczenie problemu

     Doskonale rozumiałam, że brak opanowania przez uczniów podstawowych treści programowych nie tylko nie pozwoli im przyswoić sobie podstaw wiedzy matematycznej, ale również utrudni zrozumienie i opanowanie materiału programowego z pozostałych przedmiotów matematyczno-przyrodniczych. Wielu problemów życia codziennego, wymagających znajomości podstaw matematyki oraz umiejętności „matematyzowania” nie będą potrafili rozwiązać. Trudności w opanowaniu materiału mogą być przyczyną całkowitego zniechęcenia do szkoły, a nawet wielu chorób.

4. Prognoza

Prognoza negatywna:

     Nie podjęcie żadnych działań spowoduje nasilenie się problemu. Uczniowie będą mieć coraz większe trudności w nauce. Zniechęcą się całkowicie do nauki, a co za tym idzie i do szkoły. Zaczną wagarować. Znacznie wzrośnie drugoroczność. Dużym problemem stanie się wybór zawodu i dalszego kierunku kształcenia.

Prognoza pozytywna:

     Podjęcie oddziaływań spowoduje, że uczniowie uzupełnią braki w wiadomościach, zaczną aktywnie uczestniczyć w zajęciach, wzrośnie motywacja do nauki. Odzyskają lub zdobędą wiarę we własne siły i możliwości, nauczą się przezwyciężać trudności, polubią naukę i szkołę. Wzrośnie zainteresowanie uczniów matematyką. Będą chętnie uczestniczyć w konkursach i zawodach matematycznych.

5. Propozycje rozwiązania

Rozumiejąc powagę sytuacji postanowiłam:
  1. Wzbudzić zainteresowanie matematyką poprzez ukazanie zastosowania jej do rozwiązywania najbliższych uczniom problemów życia codziennego;
  2. W procesie dydaktycznym w szerokim stopniu wykorzystywać gry, zabawy i zagadki matematyczne;
  3. Dostosować tempo pracy do indywidualnych możliwości uczniów;
  4. Urozmaicać lekcje różnorodnymi anegdotami związanymi z aktualnie omawianym zagadnieniem;
  5. Często stosować podział klasy na grupy, dbając jednocześnie o to, aby w każdej grupie znaleźli się uczniowie prezentujący różny poziom wiedzy matematycznej;
  6. Dostrzegać i nagradzać nawet drobne sukcesy uczniów;
  7. Zachęcić uczniów do wspólnego odrabiania prac domowych;
  8. Organizować klasowe i ogólnoszkolne konkursy zadaniowe;
  9. Prowadzić dodatkowe konsultacje dla uczniów mających trudności w nauce;
  10. Zachęcić uczniów do udziału w konkursie matematycznym ”Kangur” i organizować dla nich dodatkowe zajęcia;
  11. Ściśle współpracować z wychowawcami klas;
  12. Systematycznie informować rodziców o postępach ich dzieci;
  13. Zapraszać rodziców na lekcje otwarte.
6. Wdrażanie oddziaływań

      Od samego początku starałam się uświadomić uczniom, że matematyka będzie im potrzebna nie tylko do zrozumienia innych przedmiotów nauczania, ale przede wszystkim w życiu codziennym. Na lekcjach rozwiązywaliśmy szereg zadań praktycznych i podobne zadawałam do domu. W klasach młodszych wiele nowych zagadnień uczniowie poznawali poprzez zabawę (np. w sklep, kasjera, ogrodnika, szefa kuchni). Zabawy te służyły również ćwiczeniu i doskonaleniu nabytych umiejętności. W klasach starszych stosowałam w tym celu różne gry planszowe i karciane, a gdy szkoła została wyposażona w komputery zaczęłam wykorzystywać również prezentacje multimedialne oraz gry i programy dydaktyczne. Lekcje starałam się urozmaicać różnymi anegdotami z życia wybitnych matematyków, zagadkami matematycznymi i logicznymi oraz krzyżówkami. Doskonałą pomocą w tym zakresie były dodatkowe zeszyty ćwiczeń dla ucznia, które pozwalały również na dostosowanie tempa pracy oraz stopnia trudności do indywidualnych możliwości uczniów. Wiele dodatkowych materiałów i pomocy dydaktycznych przygotowywałam również samodzielnie. Często starałam się stosować podział klasy na grupy. Początkowo były to grupy rozgrywające określoną grę planszową lub karcianą. Dość szybko uczniowie nauczyli się również rozwiązywać w grupach problemy matematyczne.

     Bardzo uważnie obserwowałam uczniów na lekcjach. Starałam się dostrzegać ich wysiłek i zaangażowanie, chwalić nie tylko za sukcesy, ale przede wszystkim za systematyczną pracę. Zachęcałam uczniów do wspólnej nauki, współpracując jednocześnie z wychowawcami klas w zakresie organizowania i funkcjonowania pomocy koleżeńskiej. Utrzymywałam stały kontakt z rodzicami, informując na bieżąco o postępach ich dzieci w nauce oraz zapraszając na niektóre lekcje....

Dostęp do pełnej treści artykułu tylko dla zalogowanych!


Literka jest portalem stworzonym specjalnie dla nauczycieli. Znajdziesz u nas artykuły i materiały pomocne w pracy, porady prawne, aktualności ze świata oświaty.


Aby publikować własne materiały oraz otrzymać pełen dostęp do portalu , Zaloguj się.

Nie masz konta ? Zarejestruj się za darmo !