Dostęp do pełnej treści artykułu tylko dla zalogowanych!


Literka jest portalem stworzonym specjalnie dla nauczycieli. Znajdziesz u nas artykuły i materiały pomocne w pracy, porady prawne, aktualności ze świata oświaty.


Aby publikować własne materiały oraz otrzymać pełen dostęp do portalu , Zaloguj się.

Nie masz konta ? Zarejestruj się za darmo !

Plan wynikowy dla grupy międzyoddziałowej klasy III (poziom rozszerzony)

Data dodania: 2005-11-04 15:00:00
Plan wynikowy z języka polskiego do pracy z grupą międzyoddziałową klas III w liceum ogólnokształcącym (do wykorzystania również na zajęciach pozalekcyjnych lub w klasach z poziomem rozszerzonym nauczania). Młodzież tej grupy w poprzednich latach swojej edukacji pracowała na programie «Stentor» i to właśnie on stał się inspiracją do stworzenia programu dla prowadzonej przeze mnie grupy.
Wykaz planowanych osiągnięć w zakresie umiejętności i wiedzy
na zajęciach językowej grupy międzyprzedmiotowej


Dorota Prokop

Lp.

Tematyka:

Liczba godz.

Wymagania na poziom podstawowy

Uczeń:

Wymagania dodatkowe na poziom ponadpodstawowy

Uczeń:

1.

Zapoznanie z zakresem materiału nauczania oraz PSO.

1

- zna zakres swoich praw i obowiązków,

- zna system oceniania,

- jest zorientowany w rozkładzie materiału i sposobie jego prezentacji na lekcjach,

- zna obowiązujący go kanon lektur.

- zna autorów i tytuły wartościowych pozycji z omawianych w tym roku szkolnym epok.

2.

Omówienie zasad i przebiegu ustnej i pisemnej części egzaminu maturalnego z j. polskiego.

1

- zna wymagania na ustny i pisemny egzamin dojrzałości z języka polskiego na poziomie podstawowym.

- zna wymagania na ustny i pisemny egzamin dojrzałości z języka polskiego na poziomie rozszerzonym.

3- 4

Budujemy szczegółowy plan pracy twórczej na wybrany temat.

2

- zna zasady konstruowania ramowego i szczegółowego planu wypowiedzi;

- potrafi stworzyć zarówno ramowy, jak i szczegółowy plan pracy twórczej;

- zna i stosuje nietypowe metody tworzenia planów prac stylistycznych (np. mapę myśli);

 

S T A R O Ż Y T N O Ś Ć

5

Powtórzenie i uzupełnienie wiadomości o literaturze starożytnej.

1

- zna historyczne, kulturowe podstawy cywilizacji grecko-rzymskiej,

- zna ramy czasowe okresu,

- wskazuje główne centra kultury antycznej,

- opisuje dzieła sztuki antycznej i powstałe w czasach późniejszych,

- zna Biblię,

- wskazuje wybitnych przedstawicieli epoki;

- wykazuje podobieństwa i różnice cywilizacji greckiej i rzymskiej,

- objaśnia wpływ starożytnej Grecji na dalszy rozwój kultury europejskiej,

6 – 7

“Śladem Antygony” M. Paszkiewicza – ćwiczenia umiejętności czytania ze zrozumieniem.

2

- czyta ze zrozumieniem podany tekst,

- konstruuje model odpowiedzi na pytania postawione do tekstu;

8

Reinterpretacje mitów

w twórczości

Z. Herberta (Z. Herbert, Historia Minotaura lub

Z. Herbert,

Apollo i Marsjasz).

1

- przy pomocy nauczyciela interpretuje utwory Herberta;

- zna reinterpretacje mitów w kulturze współczesnej,

- zna pojęcia: archetypy, mity i toposy oraz ma świadomość, że są one wspólnym językiem kultury europejskiej,

- zna pojęcia: sztuka apollińska i dionizyjska,

- w czytanych utworach rozpoznaje archetypy i toposy antyczne, określa ich sensy i symbolikę (także różne od znaczeń bezpośrednio wypływających z mitologii greckiej).

– samodzielnie interpretuje czytane utwory;

- swoimi słowami wyjaśnia na konkretnych przykładach na czym polega reinterpretacja mitów w poezji Herberta;
- wyjaśnia i uzasadnia swoje sądy z odwołaniem do tekstu wiersza;

– wyjaśnia, dlaczego archetypy, mity i toposy greckie (śródziemnomorskie) można nazwać wspólnym językiem kultury europejskiej.

Ś R E D N I O W I E C Z E

9

Powtórzenie i uzupełnienie wiadomości o literaturze średniowiecza.

1

- prezentuje w ujęciu syntetycznym zagadnienia literackie i kulturowe związane ze średniowieczem;

- prezentuje w sposób pogłębiony zagadnienia literackie i kulturowe związane ze średniowieczem;

10

Filozoficzne autorytety

epoki średniowiecza (referaty uczniowskie

na podst. samodzielnie znalezionych materiałów).

1

- na podstawie podręcznika określa, czym się zajmowała filozofia średniowiecza, i jakie były jej główne kierunki;

- krótki objaśnia pojęcia: augustynizm, tomizm,

scholastyka;

- na podstawie fragmentu "Wyznań” wskazuje cechy świata stworzonego przez Boga (wg Augustyna);

- interpretuje naukę św. Augustyna jako filozofię intuicji i miłości;

- wyjaśnia koncepcję dwóch państw (ziemskiego i niebieskiego) w filozofii św. Augustyna;

- interpretuje naukę św. Tomasza jako filozofię racjonalnego porządku i hierarchii;

- na podstawie “Streszczenia teologii” św. Tomasza przedstawia w punktach hierarchiczną wizję świata tego filozofa;

– wskazuje w tekście Wyznań św. Augustyna elementy typowe dla średniowiecznego pojmowania świata;

– wskazuje związki Wyznań z Biblią;

- na przykładzie św. Augustyna i św. Tomasza określa różne sposoby pojmowania filozofii;

- streszcza założenia augustynizmu, tomizmu i scholastyki;

- wskazuje antyczne źródła augustynizmu i tomizmu (idealizm Platona i ład Arystotelesowski);

- dostrzega elementy hierarchicznego ładu w różnych sferach kultury średniowiecza (ustrój feudalny, filozofia, sztuka, nauka);

- wskazuje filozoficzne źródła chrześcijańskiej koncepcji człowieka;

11

Niepokoje jesieni średniowiecza w wierszach F. Villona (F. Villon, Wielki testament).

1

- zna tematykę oraz główne przesłanie “Wielkiego testamentu" F. Villona,

- zna podstawowe fakty z życia Villona i dostrzega ich związek z przesłaniem oraz stylem utworu;

- zna pojęcia: motyw ubi sunt, pytanie retoryczne, wyliczenie, jesień średniowiecza;

- wyjaśnia, czym jest stylizacja językowa; wskazuje obecność stylizacji w przekładzie

T. Żeleńskiego-Boya);

– wie, że w każdej epoce istniał nieoficjalny nurt kultury nazywany “kulturą karnawału”: prześmiewczy, ludowo – jarmarczny, opozycyjny wobec kultury oficjalnej;

– wskazuje stylistyczne wykładniki motywu ubi sunt,

- wskazuje na językowe i stylistyczne wykładniki groteski w “Wielkim testamencie”;

- wyjaśnia, czym była jesień średniowiecza i jakie zjawiska kulturowe wiążą się z tym określeniem;

12

Summa średniowiecza (Dante Alighieri, Boska komedia)

1

- zna tematykę oraz główne przesłanie “Boskiej komedii” Dantego;

- zna podstawowe fakty z życia Dantego Alighieri i dostrzega związek z przesłaniem oraz stylem utworu;

- zna pojęcia: eschatologia, alegoria,

tercyna;

- porównuje obraz piekła w "Boskiej komedii" i na obrazie H. Memlinga “Piekło”;

- określa symboliczny charakter motywu wędrówki po zaświatach;

- na podstawie czytanych tekstów wyjaśnia, czemu "Boską komedię” uważa się za summę średniowiecza (udowadnia, że zmierza ona do uporządkowania obrazu świata);

– parafrazuje treść czytanych

fragmentów; wskazuje i wyjaśnia

elementy alegoryczne i symboliczne;

– uzasadnia kulturową rolę

Boskiej Komedii;

- wskazuje w utworze Dantego elementy średniowieczne i znamionujące nową epokę;

- określa, jak poeta pojmuje miłość (siła wprawiająca w ruch słońce i gwiazdy);

- wyjaśnia wybór przewodników oprowadzających poetę po zaświatach;

- objaśnia tytuł utworu;

– redaguje notatkę prasową na wskazany temat.

13.

Dawne procesy fonetyczne w języku polskim.

1

- wymienia najważniejsze dawne procesy fonetyczne w języku polskim i określa, na czym polegały,

- rozpoznaje, jaki proces fonetyczny zaszedł w podanych wyrazach;

- omawia przebieg dawnych procesów fonetycznych w języku polskim (przegłos polski, zanik jerów i zjawiska iloczasu, wzdłużenie zastępcze);

- wskazuje i analizuje ich ślady we współczesnym języku polskim.

O D R O D Z E N I E

13

Powtórzenie i uzupełnienie wiadomości o literaturze renesansu.

1

- definiuje pojęcia, wykorzystuje (i redaguje) hasło słownikowe, notę encyklopedyczną;

- samodzielnie komponuje i wygłasza referat (prezentację) z odpowiednią dykcją i intonacją;

- wskazuje renesans jako okres, kiedy nastąpiło ukształtowanie się ogólnonarodowej odmiany polszczyzny (m.in. w związku z wynalazkiem druku);

- zna i prezentuje wybrane dzieła sztuki ilustrujące główne tendencje nowej epoki;

14

Podziw dla ludzkiego geniuszu jako wyróżnik postawy renesansowej (G. Manetti, O godności i doskonałości człowieka

(fragm.)).

1

- zna odkrycia i wynalazki renesansowe (np. K. Kolumb i wielkie odkrycia geograficzne, M. Kopernik),

- na podstawie fragmentu rozprawy Manettiego określa, jaką pozycję w świetle filozofii renesansowej zajmował człowiek wobec natury;

- zna termin reformacja oraz jej twórców,

- uzasadnia związek reformacji z rozwojem piśmiennictwa i języków narodowych;

– wyjaśnia, na czym polegały renesansowe odkrycia w zakresie języka;

- samodzielnie przygotowuje wystąpienie na temat: “Renesans – epoka odkryć”; znajduje w różnych źródłach potrzebne informacje, selekcjonuje je i przetwarza;

- wygłasza przemówienie na przygotowany temat;

15

W poszukiwaniu idealnego państwa

i miejsc szczęśliwych (T. Morus, Utopia (fragm.)).

1

- swoimi słowami charakteryzuje ustrój, styl życia, prawa itp. panujące w idealnym państwie wymyślonym przez Morusa;

- ustosunkowuje się do modelu państwa przedstawionego w utopii, uzasadnia swoje oceny i opinie, odwołując się do wiedzy historycznej;

- podaje najważniejsze informacje o rozwoju myśli społeczno - politycznej w renesansie;

– próbuje zbudować własny

model utopijnego społeczeństwa;

– czyta ze zrozumieniem współczesny esej naukowy (Jerzy Szacki, Spotkania z utopią (fragm.))

- porównuje idealne państwo Morusa ze współczesnymi wizjami szczęścia społecznego;

- przedstawia tradycję filozoficzną idealnego modelu państwa (Platon);

- określa ustrój panujący w Utopii i porównuje go z innymi, znanymi sobie ustrojami (np. z różnymi typami demokracji, monarchią itp.);

- samodzielnie interpretuje wiersz W. Szymborskiej “Utopia”;

- samodzielnie interpretuje grafikę H. Holbeina “Wyspa Utopia”.

16 – 17

Sprawdzian wiadomości (starożytność, średniowiecze, odrodzenie) z poprawą.

2

– wie, czym jest estetyka wypowiedzi,

– dba o estetykę własnych wypowiedzi – pisemnych i ustnych,

– dostrzega w wypowiedziach własnych i cudzych błędy językowe, poprawia je,

– określa podstawowe typy błędów język.;

– analizuje przyczyny błędów językowych pojawiających się w pracach uczniowskich;

B A R O K

18

Powtórzenie i uzupełnienie wiadomości o literaturze baroku.

1

- prezentuje w ujęciu syntetycznym zagadnienia literackie i kulturowe związane z barokiem;

- prezentuje w sposób pogłebiony zagadnienia literackie i kulturowe związane z barokiem;

19 – 20

Dramat ludzkich

namiętności; człowiek

w teatrze świata.(W. Szekspir, Hamlet)

2

- streszcza (opowiada) przebieg wydarzeń ukazanych w “Hamlecie”;

- rozważa, dlaczego Hamleta uważa się za jednego z najważniejszych bohaterów literatury europejskiej;

- odwołując się do dramatu, wyjaśnia znaczenie słowa “hamletyzować”;

- podaje podstawowe wiadomości o teatrze elżbietańskim na podstawie podręcznika;

– parafrazuje, streszcza, komentuje tekst; charakteryzuje postacie bohaterów, ocenia ich decyzje, wskazuje motywy postępowania; stosuje słownictwo oceniające i wartościujące; uzasadnia swoje sądy;

– tworzy notę biograficzną na temat postaci Szekspira; wykorzystuje hasło słownikowe i encyklopedyczne;

– w tekście dramatu wskazuje

słownictwo z różnych zakresów

stylistycznych; wskazuje obecność różnych konwencji stylistycznych (prowadzących do złamania zasady decorum)

- podaje podstawowe wiadomości o teatrze elżbietańskim na podstawie samodzielnie znalezionych materiałów;

21

Barokowa estetyka brzydoty (W. Potocki, Człowiek)

1

- interpretuje wiersz Potockiego, określając, jaką funkcję pełnią w nim motywy brzydoty i rozkładu;

- na podstawie informacji z podręcznika przedstawia poglądy filozofów XVII w. na piękno;

- porównuje wiersz Potockiego i obraz Rembrandta “Tusza wołowa w rzeźni”; określa, jaką funkcję pełni motyw brzydoty w każdym z nich;

– barokową fascynację brzydotą wiąże z filozofią epoki;

- wskazuje przykłady relatywności ocen estetycznych w sztuce współczesnej;

- wskazuje różne przykłady funkcjonowania motywu rozkładu, śmierci i brzydoty w sztuce baroku;

O Ś W I E C E N I E

22

Powtórzenie i uzupełnienie wiadomości o literaturze oświecenia.

1

- prezentuje w ujęciu syntetycznym zagadnienia literackie i kulturowe związane z oświeceniem;

- prezentuje w sposób pogłębiony zagadnienia literackie i kulturowe związane z oświeceniem;

23

O nowy, rozumny kształt państwa (J. Swift,

Podróże Guliwera).

1

- zna terminy: utopia, państwo utopijne, powieść, świat przedstawiony, akcja, bohater, narrator i narracja;
- charakteryzuje zależność między powiastką filozoficzną a początkami powieści europejskiej,

- określa, w jaki sposób w "Podróżach Guliwera” Swift przeprowadził krytykę angielskiego społeczeństwa i rządu;

- interpretuje oświeceniowe utopie jako zwierciadło, w którym odbijają się krytycznie ocenione cechy świata rzeczywistego;

– streszcza, parafrazuje fragmenty powieści, opisuje elementy świata przedstawionego;

– charakteryzuje społeczeństwo

utopijne; wygłasza własne sądy

na temat przedstawionego modelu społeczeństwa; odnosi go

do realiów XX wieku;

- przedstawione w powieści ideały życia społecznego porównuje z ideałami Locke`a, Monteskiusza;

- wskazuje paraboliczny charakter kreacji bohaterów “Podróży Guliwera” (kraina liliputów – kraina olbrzymów, szlachetne konie - prymitywne istoty ludzkie);

24 – 25

Kryzys oświeceniowego optymizmu (Wolter, Kandyd, czyli optymizm).

2

- zna pojęcia: bohater, narrator, świat przedstawiony, gra literacka, dystans, ironia, krytycyzm, racjonalizm,

- podaje najważniejsze informacje o Wolterze;

- streszcza przygody Kandyda;

- wskazuje związek utworu z filozofią epoki (racjonalizm, polemika z filozofią optymizmu);

- na podstawie "Kandyda” przedstawia cechy gatunkowe powiastki filozoficznej;

- prezentuje autora powiastki na tle epoki oświecenia (i kontrowersje wokół jego postaci);

– streszcza i opowiada przygody Kandyda; interpretuje je, wskazując sensy uniwersalne;

- wyjaśnia określenie “wolterianizm”;

– wskazuje językowe wykładniki dowcipu, sarkazmu, ironii;

– rozpoznaje obecność krytycyzmu;

- wskazuje wpływ powiastki filozoficznej na kształtowanie się pierwszych powieści europejskich (wskazuje podobieństwa kompozycji, kreacji i roli bohatera);

26 – 27

Niezwykła powieść, która zamyka oświecenie (J. Potocki,

Rękopis znaleziony

w Saragossie ).

2

- streszcza fragmenty utworu Potockiego;

- charakteryzuje świat przedstawiony (bohaterów, fabułę itd.), kompozycję i narratorów powieści;

- wskazuje “wewnętrzne" opowieści, określa ich narratorów;

- wyjaśnia, w jakich dziedzinach sztuki przejawiał się styl rokokowy i jakie były jego najważniejsze cechy;

– charakteryzuje, parafrazuje,

opowiada fragmenty powieści;

– wskazuje “wewnętrzne”

opowieści, nazywa ich gatunki,

uzasadniając swoje sądy;

- na podstawie utworu Potockiego wyjaśnia termin “kompozycja szkatułkowa”;

– uzasadnia, na czym polega oryginalność i niezwykłość powieści

na tle literatury oświecenia;

- wyjaśnia terminy: gotycka powieść grozy, powieść awanturnicza, powieść filozoficzna;

28

Czucie i wiara w epoce

rozumu. Człowiek częścią natury. Natura

jako raj utracony (J. J. Rousseau,

Nowa Heloiza ).

1

- zna pojęcia: sentymentalizm, powieść epistolarna,

- na podstawie przeczytanych fragmentów “Nowej Heloizy” charakteryzuje postacie kochanków;

- prezentuje postać J. J. Rousseau i jego hasło

powrotu do natury;

- wyjaśnia, jaki związek ma forma listów z tematem i charakterem powieści);

- wskazuje cechy stylistyczne opisów uczuć;

- porównuje XVIII – wieczny sposób mówienia o uczuciach z językiem, jakim dziś mówi się o miłości;

- podaje określenia składające się na uczuciowość sentymentalną (czułość, tkliwość, łzawość, prostota)

- opowiada historię Julii i Saint – Preux;

- określa wzorzec miłości ukazany w “Nowej Heloizie” i wnioskuje, dlaczego w XVIII wieku powieść ta była “biblią zakochanych”;

– charakteryzuje postacie

kochanków; wskazuje stylistyczne cechy opisów uczuć;

– porównuje je z językiem, jakim

dziś mówi się o uczuciach;

– porównuje historię Julii i Saint-

-Preux ze współczesnymi popularnymi romansami literackimi

i filmowymi;

- wie, na czym polega archetypiczność postaci Heloizy i Abelarda,

- na podstawie powieści i malarstwa (F. Boucher, “Jesień pasterzy” H. Robert, “Ruiny Łuku triumfalnego”) przedstawia człowieka i świat jego przeżyć wewnętrznych jako pole zainteresowań sztuki sentymentalnej;

- przedstawia Rousseau jako patrona sentymentalistów, krótko streszcza jego poglądy na naturę (na podstawie podręcznika oraz samodzielnie znalezionych informacji) i wnioskuje, jaki miały one wpływ na kształtowanie się sentymentalizmu;

R O M A N T Y Z M

29

Powtórzenie i uzupełnienie wiadomości o literaturze romantyzmu.

1

– na podstawie znanych utworów przedstawia główne postawy, prądy filozoficzne i kierunki epoki;

– na wybranych przykładach charakteryzuje główne gatunki romantyczne: balladę, powieść poetycką, dramat romantyczny, poemat dygresyjny, białą tragedię;

– wyjaśnia znaczenie w epoce romantyzmu kategorii: bunt, młodość, miłość, wolność, rewolucja, lud, wieszcz ;

– charakteryzuje kategorię bohatera romantycznego;

– wyjaśnia romantyczne rozumienie tragizmu;

– omawiając utwory, używa poprawnie terminów: synkretyzm rodzajowy i gatunkowy, ironia romantyczna, wzniosłość, groteska, absurd, retrospekcja;

– zabiera głos w klasowej dyskusji na temat romantycznych korzeni niektórych postaw, cech i wartości narodowych;

– przedstawia filozoficzne podstawy epoki

– charakteryzuje główne założenia romantycznej historiozofii

– dokonuje syntezy romantycznego widzenia artysty (poety) i sztuki

– na wybranych przykładach wyjaśnia, czym była romantyczna synteza sztuk, wskazuje wyjątkowe znaczenie muzyki

– wygłasza samodzielnie przygotowane referaty, w których prezentuje różne zagadnienia sztuki romantycznej (wiadomości zdobyte w szkole uzupełnia samodzielnie znalezionymi w bibliotekach, internecie itp.)

– zabiera głos w klasowej dyskusji na temat funkcji wyobraźni w sztuce współczesnej

– zabiera głos w dyskusji na temat aktualności i wyczerpania się romantycznych mitów narodowych oraz polskiego etosu romantycznego

30 – 31

Słowo i czyn – czyli o polskim wybijaniu się na niepodległość (“Kordian” Słowackiego - utwór czytany w całości).

2

– wyjaśnia, dlaczego Kordiana możemy uważać za dramat psychologiczny

– w postaci Kordiana odnajduje cechy bohatera romantycznego

– wyjaśnia przyczyny klęski Kordiana

– zabiera głos w dyskusji, czy Kordian jest bohaterem przegranym, i uzasadnia swoje zdanie

– określa, jaki obraz narodu polskiego rysuje się w Kordianie

– wyjaśnia, jak Słowacki interpretuje klęskę powstania listopadowego

– wskazuje obecne w dramacie siły, które mają wpływ na rozwój historii

– wyjaśnia, jakie było romantyczne rozumienie tragizmu;

– charakteryzuje Kordiana, wykorzystując różne konteksty (np. porównując go z postacią Hamleta),

– wyjaśnia, na czym polegał tragizm Kordiana,

– wyjaśnia, na czym polega ukazany w Kordianie “dramat czynu”;

– na podstawie dramatu określa, jaka była romantyczna koncepcja historii,

– wyjaśnia założenia Heglowskiej filozofii dziejów;

32

Dramat romantyczny (C. K. Norwid, Pierścień wielkiej damy).

1

– przedstawia tragizm bohatera utworu

– wyjaśnia, na czym polegała Norwidowska “biała tragedia”;

– określa, na czym polegała odmienność sztuk Norwida na tle dramatu romantycznego

– wyjaśnia termin “komedia wysoka”;

33

Romantyczna wizja historii (J. M. Rymkiewicz, Wiersz dla plemienia Jaćwingów…; K. Karasek, Prywatna historia ludzkości).

1

– interpretuje wiersze współczesne, uwzględniając sposób ukazania w nich problemów narodu, trwania narodowego, tradycji itp.;

– wyjaśnia sformułowanie: romantyczne mity narodowe;

– w sposób pogłębiony komentuje odwołania do idei romantycznych w poezji współczesnej;

34 – 36

Praca klasowa z poprawą (barok, oświecenie, romantyzm).

3

– wie, czym jest estetyka wypowiedzi,

– dba o estetykę własnych wypowiedzi – pisemnych i ustnych,

– dostrzega w wypowiedziach własnych i cudzych błędy językowe, poprawia je,

– określa podst. typy błędów językowych;

– analizuje przyczyny błędów językowych pojawiających się w pracach uczniowskich;

P O Z Y T Y W I Z M

37

Powtórzenie i uzupełnienie wiadomości o literaturze pozytywizmu.

1

– na podstawie znanych utworów przedstawia główne postawy, prądy filozoficzne i kierunki literatury pozytywistycznej,

– na wybranych przykładach charakteryzuje główne gatunki pozytywistyczne: powieść, nowelę, powieść historyczną,

– określa rolę publicystyki,

– charakteryzuje program polskich pozytywistów,

– na przykładach poznanych utworów przywołuje opozycje: swojskość i obcość, przestrzeń otwarta–zamknięta, ład–chaos,

– charakteryzuje przestrzenie kulturowe obecne w literaturze romantyzmu: dwór i zaścianek, nadniemeńska arkadia, miasto, wieś;

– przedstawia filozoficzne podstawy epoki,

– na przykładach wybranych dzieł sztuki omawia założenia realizmu i naturalizmu XIX-wiecznego,

– wygłasza samodzielnie przygotowane referaty, prezentując różne zagadnienia dotyczące literatury pozytywistycznej (wiadomości zdobyte w szkole uzupełnia samodzielnie znalezionymi w bibliotekach, Internecie itp.).

38

Swoi i obcy – na podst. utworu J. Hena "Nowolipie"

1

– rekonstruuje obraz małej ojczyzny w prozie Hena (podwórko żydowskiej dzielnicy w przedwojennej Warszawie),

– porównuje obraz Warszawy w “Lalce” i prozie Hena, uwzględniając relacje polsko-żydowskie.

39 – 42

Przewartościowania i powroty (E. Orzeszkowa, Nad Niemnem)

4

– omawia i interpretuje utwór, posługując się wskazówkami zawartymi w podręczniku;

– komentuje Nad Niemnem jako dzieło dojrzałego realizmu;

– wyjaśnia, na czym polega jego panoramiczność i opisowość;

– interpretuje utwór jako powrót do wspólnej przeszłości i wspólnej pamięci – w celu odbudowania wartości konsolidujących naród;

– porównuje opisy dworu i zaścianka oraz ich mieszkańców;

– wskazuje w utworze obecność idei romantycznych i pozytywistycznych (etos walki i pracy);

– określa rolę przestrzeni nadniemeńskiej i związki bohaterów z przestrzenią;

– określa, na czym polega arkadyjskość przestrzeni nadniemeńskiej;

– korzystając z podręcznika, zdobywa wiadomości o miejscach ukazanych w powieści, losach rodziny Bohatyrowiczów itp.; prezentuje je w klasie w interesujący sposób, uwzględniając konteksty historyczne i wiadomości o losach Polaków na Kresach Wschodnich;

– interpretuje utwór jako mityczną opowieść o początku,

– opisuje ukazaną w Panu Tadeuszu i w Nad Niemnem przestrzeń nadniemeńską jako arkadię;

– przedstawia obecny w Nad Niemnem romantyczny mit Kresów;

– dokonuje syntezy: obraz kultury szlacheckiej w powieści na tle innych utworów (np. Pana Tadeusza, Trylogii itp.);

– wskazuje środki stylistyczne służące sakralizacji i heroizacji;

– porównuje role dwóch mogił w powieści;

M O D E R N I Z M

43

Powtórzenie i uzupełnienie wiadomości o literaturze modernizmu.

1

– wskazuje najważniejsze wątki i tematy literatury i sztuki Młodej Polski,

– charakteryzuje główne prądy i kierunki artystyczne epoki – na podstawie wskazanych utworów,

– charakteryzuje dramat symboliczny,

– określa kierunki rozwoju powieści młodopolskiej (eksperymenty, inspiracje naturalistyczne, liryzacja, psychologizm, groteska),

– w poznanych utworach wskazuje obecność toposów, archetypów i symboli: antycznych (Narcyz, Demeter, Dionizos i Apollo, Odys, labirynt) i chrześcijańskich (Chrystus, Lucyfer, Salome, Dzień Sądu i Zmartwychwstanie), a także: błędne koło, życie jako wędrówka, grób;

– na przykładach konkretnych dzieł wskazuje artystyczne konsekwencje odkrycia podświadomości

– charakteryzuje filozoficzne założenia epoki (Schopenhauer, Nietzsche, Bergson)

– wyjaśnia koncepcję sztuki apollińskiej i dionizyjskiej

– wskazuje źródła młodopolskiego estetyzmu

– w pogłębiony sposób interpretuje archetypy, toposy i symbole obecne w sztuce Młodej Polski

– wyjaśnia, na czym polegała wewnętrzna antynomiczność epoki (współwystępowanie różnych prądów i kierunków);

44 - 45

Młodopolskie poszukiwania języka poezji (T. Miciński, Lucifer; Ananke).

2

– w czytanych wierszach rozpoznaje charakterystyczne dla Młodej Polski style i postawy ideowe,

– pisze pracę na temat wybranego wiersza, kierując się wskazówką interpretacyjną podaną w temacie,

– interpretuje obrazy ekspresjonistyczne (np. obrazy E. Mucha, dzieła reprezentujące nurt groteski - W. Wojtkiewicz);

– porównuje dzieła różnych sztuk będące przykładami tych samych kierunków artystycznych,

– wygłasza samodzielnie przygotowany referat, prezentując znalezione materiały (w albumach, Internecie itp.) na temat kierunków sztuki młodopolskiej,

– pisze interpretację porównawczą dwóch utworów (lub różnych dzieł sztuki);

46 – 47

Dramat i języki teatru.

2

- interpretuje chocholi...

Dostęp do pełnej treści artykułu tylko dla zalogowanych!


Literka jest portalem stworzonym specjalnie dla nauczycieli. Znajdziesz u nas artykuły i materiały pomocne w pracy, porady prawne, aktualności ze świata oświaty.


Aby publikować własne materiały oraz otrzymać pełen dostęp do portalu , Zaloguj się.

Nie masz konta ? Zarejestruj się za darmo !