POMAGAMY ZWIERZĘTOM PRZETRWAĆ ZIMĘ. TEMAT DNIA: PTAKI I DZIECI.

Data dodania: 2012-02-03 15:46:33
Autor: BEATA KURZAWA

SCENARIUSZ ZAJĘĆ JEST PRZEZNACZONY DLA DZIECI W WIEKU 3LAT. ZAWIERA CIEKAWE POMOCE DYDAKTYCZNE, DZIĘKI KTÓRYM ZAJĘCIE JEST BARDZIEJ CIEKAWE DLA DZIECI.


Dostęp do pełnej treści artykułu tylko dla zalogowanych!


Literka jest portalem stworzonym specjalnie dla nauczycieli. Znajdziesz u nas artykuły i materiały pomocne w pracy, porady prawne, aktualności ze świata oświaty.


Aby publikować własne materiały oraz otrzymać pełen dostęp do portalu , Zaloguj się.

Nie masz konta ? Zarejestruj się za darmo !


 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.

 

Krąg tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę.

Temat: Ptaki i dzieci.


Cel główny:

  • uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą.

 

Cele operacyjne (dziecko):

  • wypowiada się na temat wysłuchanego tekstu;
  • wypowiada się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą;
  • wymienia nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i zna ich ulubione smakołyki;
  • segreguje ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów;
  •  rozumie potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy;
  • różnicuje dźwięki: głośno – cicho;
  • śpiewa piosenkę;
  •  chętnie uczestniczy w zabawach;
  • jest sprawne manualnie.

 

Środki dydaktyczne:

  • tekst wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci»;
  • sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, bociana;
  • zabawa «Ptaszki w karmniku»;
  • zabawa «Widzę coś, widzę coś»;
  • ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów;
  • płyta CD, plakietki ptaków występujących w piosence;
  • obręcze;
  • chusta animacyjna;
  • arkusz szarego papieru z narysowanym karmnikiem;
  • papier kolorowy w kolorze brązowym;
  • obrazki ptaszków – wróbelki, wrony, gile, sikorki;
  • klej.

 

Metody:

  • percepcyjne: obserwacji i pokazu;
  • słowne: rozmowy, objaśnienia;
  • czynne: zadań stawianych dziecku.

 

Formy:

  • indywidualna;
  • zbiorowa;
  • grupowa.


Przebieg zajęcia:

 

1. Powitanie dzieci w kole przez nauczycielkę.

 

Nauczycielka mówi np.:

Witam dzieci, które mają długie włosy – dzieci machają w stronę pani

itd…
Witam dzieci, które mają krótkie włosy
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają wesołą minkę
Witam wszystkie dzieci itd.

 

2. Słuchanie wiersza W. Domeradzkiego «Ptaki i dzieci».


Śnieg zasypał pola, lasy.
Dokąd lecą głodne ptaki?
Kto je karmi po zamieci?
Kto?
Wiadomo, małe dzieci.
O, już biegną dwie dziewczynki.
Rozsypały okruszynki.
Zjadły ptaszki chlebek biały.
Ćwir, ćwir – pięknie dziękowały.

W trakcie słuchania wiersza, dzieci obserwują ilustrację tematycznie związaną z treścią tekstu. Zachęcanie dzieci do wypowiadania się, odpowiadania na pytania nauczycielki:
— dlaczego ptaki są głodne?
— kto nakarmi głodne ptaki?
— co zjadły ptaki?
— jak nazywa się domek, w którym mogą jeść ptaki?
(karmnik)

3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?


-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy wiecie, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, okruszki chleba)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku.
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?

4. Zabawa orientacyjno — porządkowa «Ptaszki w karmniku».

Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół swojej obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.

5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów (bocian), pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę (wróbel, wrona).

 

6. «Ptaszki zimową porą» — zapoznanie ze słowami i melodią. Ćwiczenie mięśni narządów mowy na zgłoskach: ćwir, kra, kle. Rozwijanie poczucia rytmu.

 

7. Zabawa z chustą animacyjną «Kogo brakuje?».

Dzieci – ptaszki (wróbelki, wrony, bociany) faluję delikatnie chustą. Na hasło np: kra, kra – pod chustę wbiegają wszystkie wrony, dzieci nakrywają je chustą, a potem pozostałe dzieci – ptaszki mówią, których ptaszków brakuje. Tak samo chowają się kolejno wróbelki i bociany.

8. Zabawa twórcza «Widzę coś, widzę coś»

Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta i ptaszki w lesie, które wesoło bawią się. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś… Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące.
Widzę coś, widzę coś… Widzę dużo wróbelków, które jedzą ziarenka w karmniku.

Widzę coś, widzę coś… Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.

Widzę coś, widzę coś… Widzę wiewiórkę chrupiąca orzeszki w dziupli.

Widzę coś, widzę coś… Widzę niedźwiadka jedzącego pyszny miodek i gładzącego się po brzuszku.

 

9. «Ptaszki w karmniku» – praca plastyczna. Wyklejanie konturu karmnika na arkuszu szarego papieru paseczkami z brązowego papieru kolorowego. Utrwalenie nazwy koloru brązowego. Naklejanie gotowych ptaszków – wróbelków, wron, gili i sikorek w karmniku.






Powrót | Do góry