Dostęp do pełnej treści artykułu tylko dla zalogowanych!


Literka jest portalem stworzonym specjalnie dla nauczycieli. Znajdziesz u nas artykuły i materiały pomocne w pracy, porady prawne, aktualności ze świata oświaty.


Aby publikować własne materiały oraz otrzymać pełen dostęp do portalu , Zaloguj się.

Nie masz konta ? Zarejestruj się za darmo !

Kształtowanie prawidłowych relacji międzyludzkich u dzieci 6-letnich i w młodszy

Data dodania: 2008-03-31 09:35:45
Do napisania mojej propozycji programu wychowawczego skłoniły mnie dwa względy. Po pierwsze myślę, że warto już od najwcześniejszych lat wpajać dzieciom ogólnoludzkie zasady postępowania, uczyć prawidłowo reagować na różne sytuacje. Wszak psychologia dowodzi, że małe dzieci są niezwykle chłonne wiedzy i doświadczeń. Wiele rzeczy, faktów i stanów przyjmują jako naturalne, a my (nauczyciele, rodzice) stanowimy w tym okresie ich życia niepodważalny autorytet.
Po drugie, sfera wychowawcza jest w szkołach traktowana nieco po„macoszemu” w porównaniu z tym, ile czasu i środków przeznacza się na to, aby uczniowie opanowali wiadomości i umiejętności z zakresu wychowania umysłowego. Dlatego w miarę możliwości, warto rozszerzać i pogłębiać treści związane z wychowaniem.
Przedstawiony poniżej program jest propozycją na to, aby uwrażliwić dzieci na innych ludzi, aby dostrzegały siebie i innych nie jako przedmioty lecz podmioty wzajemnych interakcji.
Program wychowawczy o charakterze profilaktycznym dotyczący kształtowania prawidłowych relacji międzyludzkich u dzieci sześcioletnich i w młodszym wieku szkolnym

Opracowała: Joanna Ruszyńska Szkoła Podstawowa nr 2 w Puszczykowie

Wstęp
We współczesnym świecie nasiliły się ze zdwojoną mocą problemy dotyczące wzajemnych relacji między ludźmi. Wszyscy odczuwamy nadmiar agresji, brak tolerancji, empatii wśród ludzi, czasem zwykły egoizm i brak życzliwości.

Nie ulega wątpliwości, że sprzyja temu sposób życia i warunki jakie dyktuje nam współczesny świat. Z jednej strony - "robienie kariery" czyli osiąganie wysokiego statusu materialnego i społecznego, a z drugiej – "imanie się" różnych zajęć i szukanie pracy by godnie przeżyć, sprawiło, że rodzice często nie mają czasu, aby nawet porozmawiać ze swoimi dziećmi.

Z kolei dzieci od najmłodszych lat czas mają wypełniony telewizją, która nierzadko zniekształca rzeczywisty obraz świata i ludzi, a także "bombarduje" agresją z filmów, niektórych programów i reklam.

Wielu zamiast kontaktów z rówieśnikami wybiera komputer. Niekontrolowane i długie "przesiadywanie w sieci" zwłaszcza najmłodszych, powoduje iż są oni często narażeni na odbieranie nieodpowiednich dla siebie treści, a poza tym zaczynają lepiej czuć się w świecie "nierzeczywistym" niż w "realu".

Rodzina, środki masowego przekazu czasem nawet bezwiednie nasilają w dzieciach i młodzieży przekonanie, że to: zewnętrzne piękno, pieniądz i siła rządzi światem i należy się temu zupełnie podporządkować. Wprawdzie całkowicie świata nie zmienimy, ale nie możemy pozostać obojętni i niewzruszeni na to, co dzieje się wokół i w jaki sposób wychowują się nasze dzieci.

Do napisania mojej propozycji programu wychowawczego skłoniły mnie jeszcze dwa względy. Po pierwsze myślę, że warto już od najwcześniejszych lat wpajać dzieciom ogólnoludzkie zasady postępowania, uczyć prawidłowo reagować na różne sytuacje. Wszak psychologia dowodzi, że małe dzieci są niezwykle chłonne wiedzy i doświadczeń. Wiele rzeczy, faktów i stanów przyjmują jako naturalne, a my (nauczyciele, rodzice) stanowimy w tym okresie ich życia niepodważalny autorytet.

Po drugie, sfera wychowawcza jest w szkołach traktowana nieco po "macoszemu" w porównaniu z tym, ile czasu i środków przeznacza się na to, aby uczniowie opanowali wiadomości i umiejętności z zakresu wychowania umysłowego. Dlatego w miarę możliwości, warto rozszerzać i pogłębiać treści związane z wychowaniem.

Przedstawiony poniżej program jest propozycją na to, aby uwrażliwić dzieci na innych ludzi, aby dostrzegały siebie i innych nie jako przedmioty lecz podmioty wzajemnych interakcji.


Podstawę prawną programu stanowi:

  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 5 lutego 2004r w sprawie dopuszczania do użytku szkolnego programów wychowania przedszkolnego, programów nauczania i podręczników oraz cofania dopuszczania. (Dz.U. z 2004r. Nr 25, poz.220)
  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 26 lutego 2002 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół z późniejszymi zmianami. (Dz.U. z 2002r. Nr 51, poz. 458)
Cele programu
Wiodącym celem prezentowanego programu jest rozwijanie w dzieciach umiejętności postrzegania innych jako podmiotów wzajemnych interakcji, oraz eliminowanie wśród dzieci zachowań agresywnych.


Cele ogólne programu są następujące:

  • rozwijanie empatii i postaw prospołecznych
  • wdrażanie do zachowań społecznie akceptowanych
  • rozwijanie umiejętności komunikacji interpersonalnej
  • uświadomienie przyczyn oraz konsekwencji zachowań aspołecznych
  • kształtowanie umiejętności budowania poczucia własnej wartości
  • kształcenie umiejętności radzenia sobie w trudnych sytuacjach życiowych
W wyniku realizacji tych celów wspartych odpowiednimi oddziaływaniami wychowawczymi uczeń powinien:

  • zauważać i akceptować podobieństwa i różnice między sobą i innymi dziećmi
  • uświadomić sobie, że jest wyjątkowe i niepowtarzalne
  • rozróżniać dobro i zło w sytuacjach codziennych oraz odpowiednio na nie reagować
  • uświadamiać sobie i akceptować uczucia własne oraz innych osób
  • mieć poczucie przynależności do grupy
  • współtworzyć i respektować normy grupowe
  • radzić sobie w sytuacjach trudnych oraz wiedzieć do kogo zwrócić się o pomoc
Założenia programu
Rozdział ten zawiera uwagi o realizacji programu. Określa warunki, metody i formy pracy z dziećmi, których stosowanie powinno umożliwić osiągnięcie zamierzonych celów.

Założenia organizacyjne i wskazówki metodyczno – dydaktyczne:

  • opracowany program przeznaczony jest dla dzieci sześcioletnich oraz dzieci klas pierwszych i drugich szkoły podstawowej
  • proponowane zajęcia i zabawy mogą być wprowadzane w trakcie całego roku szkolnego lub przynajmniej jednego półrocza, z częstotliwością zależną od subiektywnego odczucia wychowawcy (np. raz w tygodniu)
  • dla dzieci tworzących nową grupę np. sześciolatków objętych jednorocznym oddziaływaniem przedszkolnym lub dzieci klas pierwszych, program powinien być wprowadzany w momencie, gdy zniknie "blokada" między dziećmi lub dziećmi a nauczycielem. Owa "blokada" (niepewność, nieśmiałość, brak poczucia bezpieczeństwa) wynika z nowej sytuacji w jakiej znajduje się dziecko – nowi koledzy, wychowawca , nowy budynek szkolny. Dziecko musi najpierw oswoić się z nową sytuacją, aby mogło skierować swoją uwagę na inne sprawy.
  • w trakcie przeprowadzania zajęć ważne jest stworzenie klimatu zaufania, nie należy też zmuszać nikogo do pełnego udziału – wystarczy, że będzie obserwatorem i słuchaczem.
  • zajęcia prowadzi nauczyciel – wychowawca.
  • realizacja zajęć powinna przebiegać wg. schematu – od poznania siebie do poznania innych, gdyż dziecko, które zna siebie, umie dostrzec i nazwać własne emocje – będzie lepiej odkrywało innych, dostrzegało ich emocje i uczucia.proponowane w programie zabawy można powtarzać w zależności od okoliczności oraz potrzeb dzieci.
  • treści zawarte w programie nauczyciel może dodatkowo wzbogacać i rozszerzać odpowiednio dobranymi przez siebie środkami i pomocami dydaktycznymi np: wierszami, piosenkami, przedstawieniami teatralnymi itp.
  • program przewiduje zarówno pracę z całą grupą, jak również w mniejszych zespołach; rzadziej – indywidualną.
  • z metod dominować będą: zabawy twórcze i odtwórcze, dramy, opowiadania, rozmowy i pogadanki, działalność plastyczno – konstrukcyjna.
  • realizując program należy pamiętać o współpracy z rodzicami i psychologiem. Rodziców należy zapoznać z programem i jego celami. Organizować zebrania oraz indywidualne spotkania, uświadamiać o istniejących problemach oraz wskazywać drogi ich rozwiązywania , udostępniać literaturę fachową. Dla rodziców należy założyć "skrzynkę korespondencji", która pozwalałaby im na składanie pytań, sugestii, uwag, spostrzeżeń i obserwacji.
Program oparty jest na pomysłach i zabawach zaproponowanych w książkach: H. Baum, M. Chomiczyńskiej – Miliszkiewicz, D. Niewoli, K.W. Vopel, R. Portmann (zamieszczonych w bibliografii...

Dostęp do pełnej treści artykułu tylko dla zalogowanych!


Literka jest portalem stworzonym specjalnie dla nauczycieli. Znajdziesz u nas artykuły i materiały pomocne w pracy, porady prawne, aktualności ze świata oświaty.


Aby publikować własne materiały oraz otrzymać pełen dostęp do portalu , Zaloguj się.

Nie masz konta ? Zarejestruj się za darmo !